Pieterpad

Van Noord naar Zuid in 2017 - 2018

Van Zuid naar Noord in 2020


Etappe 26 Strabeek naar Sint Pietersberg 17 km, 09-02-2018


Op naar de Sint Pietersberg vandaag. Na een weer super ontbijt, met speciale roerei dat ik moest eten op eigen gebakken speciaal brood, een heerlijk zelfgemaakte kruidkoek en nog veel meer lekkers, de rugzak weer op en in het zonnetje met vriesweer op pad. Raar gevoel op weg naar het eindpunt vannhet Pieterpad. Ook de dame van de B&B had dit gelopen en zo ja ook de Camino Frances naar Santiago. En weer enthousiaste verhalen. Inmiddels was ze gestart met de Eifelsteig, waarvan ik laatst ook twee etappes heb gelopen.bij vertrek nog even een foto van mijn uitzicht gemaakt, op de hooglopende A 73 de spoorlijn en de rotonde. De achterzijde van deze woning had echter een magnifiek uitzicht, een zeer lange tuin en zicht op een verre bosrand.


De tocht ging verder door een schitterend Limburgs gebied. Langs de Geul en langs veel mergelgroeven. Op naar Bemelen, waar we in 1979 nog hebben gekampeerd. Hoe weet ik dat nog? Ellen was pas een paar weken oud.



De niet meer in gebruik zijnde mergelgroeven, twee van de velen.

Over de landerijen tussen de meidoorns door en dan ineens sta je al in Bemelen, maar 100 meter verder staat ook al het bord Maastricht.


Niet denken dat je er dan al bent want je bent pas op de helft van de tocht vandaag.









Maar dan na een lange rechte weg over stoeptegels kom je via het station van Maastricht bij de Maas. Over de Servaasbrug kom je in de oude stad. Maastricht ook helemaal klaar voor de vastloavond, zoals carnaval in Limburg heet.


Maar je ziet druk is het nog niet.

op naar het onze lieve vrouwenplein, de bekende plek voor de carnavalsvierders maar ook voor devotie.


Ik heb maar weer twee kaarsjes aangestoken en het gebed tot de “Sterre der Zee” gelezen. Daarna een kleine lunch met een kopje koffie en een spaatje.

Het laatste stuk van de tocht nadert, op naar de Sint Pietersberg en naar het eindpunt van het Pieterpad.

Als eerste tref je het fort Sint Pieter aan, met zeer mooie vergezichten richting Maastricht.


En dan naar het eindpunt, gelukt.



Dit is het huidige eindpunt van de route, voorheen was dat bij fort Sint Pieter. Mooi gezicht je staat echt boven de afgraving van de Enci. In deze krater past de binnenstad van Maastricht.

Hier vandaan loopt het Pieterpad nog een stukje verder weer via een omweg naar chalet Bergrust. Hier wachten met een biertje (die kon nu) op de komst van Adie. En als grote verrassing kwam Mieke ook nog daar naar toe. Je ontvangt daar de oorkonde dat je het Pieterpad hebt volbracht.

497 geweldige kilometers, echt een aanrader.

Nu op naar de Camino santiago, de route Frances, bijna 800 km in zes weken, ik kijk er naar uit.


Van Sint Pietersberg naar Valkenburg, 3-6-2020



Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, je wilt lopen en het kan weer, je kan overal overnachten, inmiddels ook redelijk eenvoudig wat eten of drinken, dus gaan.

Met de trein naar Maastricht, ik weet zeker dat de NS blij met me was, de bezetting van de trein is geen 40 % maar minder dan 10%, ik heb van Utrecht tot Maastricht helemaal alleen in de coupé gezeten, maar wel met een mondkapjes op. Regels zijn regels.


Na een zeer voorspoedige reis ben ik aangekomen, met mooi weer, aan de voet van de Sint Pietersberg. Ik wilde naar het startpunt om daar weer een foto te maken van het "maanlandschap" van de inmiddels voormalige ENCI groeve. Daar een tijd met een vrouw staan te praten over mijn en haar wandelingen, ze heeft van Porto naar Santiago gelopen. Het Pieterpad heeft ze nog niet gelopen, gaat ze nu zeker doen. Ze woont in Maastricht.





Je kijkt hier door een roestige stalen plaat naar de ENCI groeve.

Na de fotomomenten en het gesprek, gestart met het Pieterpad zuid naar noord. De Sint Pietersberg weer af naar Maastricht, ook weer een kaarsje aangestoken bij Onze Lieve Vrouwe, je weet maar nooit waar dat goed voor is.


Het is weer even wennen, lopen met de grote rugzak, je bent toch bijna 14 dagen onderweg. Niet dat ik voor 14 dagen schone kleren bij me heb, nee voor 4 dagen is genoeg, even wat wasjes tussendoor. De Maas, over de Sint Servaasbrug weer richting station, waar de route langs loopt. Even een klein broodje voor de lunch bij de Subway, op naar Valkenburg.


Als je voorbij het station bent is de wandeling iets minder aantrekkelijk, je loopt almaar rechtdoor tussen bebouwing, langs een drukke weg tot bijna Bemelen. Dan ga je de weilanden in en kom je verderop, de niet meer in gebruik zijnde, kleine mergelgrotten tegen, die foto staat in de vorige tocht hiernaast. Het werd wel behoorlijk warm, toch maar mijn zonnehoed opgezet. Waar je Maastricht verlaat heb ik weer een foto gemaakt, maar dan nu van de andere kant vergeleken met de foto in het oude blog.


Nu loop ik niet meer in de bebouwde kom, maar in de natuur, over grindpaden langs akkers, door bossen en door plaatjes als Berg en Terblijt. In de verte zie je Maastricht liggen, het is vandaag best heuvelachtig, maar dat zal verderop op het Pieterpad snel veranderen.


In Terblijt bij iemand die net zijn tuin aan het sproeien was mijn waterflessen gevuld, die waren inmiddels leeg. Na Terblijt ga je de bossen in en daal je af naar het prachtige Geuldal waar de Geul behoorlijk stroomde. Prachtig al die weggesleten walkanten.


Na dit bruggetje over de Geul ben je snel in Straabeek, waar ik de vorige keer overnacht heb, nu heb ik een erg goedkoop hotel richting Valkenburg. Toen ik daar aankwam ontdekte ik direct dat ik daar de vorige keer gegeten had. In Straabeek zijn geen eetgelegenheden, voor zover ik weet. Morgen ga ik naar Sittard, het weer schijnt iets minder te worden maar dat deert mij niet. Mijn wasje alweer gedaan, morgen dan maar dezelfde kleren als vandaag.



Etappe 25 Sittard naar Strabeek 22 km, 08-02-2018

Zo, vandaag op pad naar Strabeek/Valkenburg. Eerst lekker ontbeten, volledig alles biologisch en toen op stap naar de markt in Sittard waar ik weer verder kan met het Pieterpad.


Op de markt zie je direct waarom gisteren het podium met verlichting opgebouwd werd, vandaag was er markt en konden ze nooit opbouwen. Heel veel lapjes, net als op de Breedstraat in Utrecht. En je ziet een nagenoeg strakke blauwe lucht. Op naar de Putstraat en op naar de Limburgse heuvels. De Putstraat gaat al direct geleidelijk omhoog.

De Putstraat uitkomend, start je bij een klooster waar je tot bezinning kan komen (als wandelaar niet echt nodig), maar daarna mag je gelijk de kruisweg beklimmen naar de top van de Kollenberg, alle staties, staan lopend naar boven, links van je tot het leggen van Jezus in het graf. Maar ben je boven op de Kollenberg dan tref je een kapel aan die weer niets met de kruisweg te maken heeft. Hier staat een kapel die aan Rosa van Lima is toegedragen. Rosa is de stadspatrones van Sittard, zij is in 1669 aangeroepen door de sittardenaren om hen te verlossen van de dysenterie-epidemie. En het is gelukt, deze zuid Amerikaanse vrouw heeft Sittard gered en is zalig/heilig verklaard. Wil je het meebeleven ga dan de laatste zondag van augustus hierheen dan is er een processie ter ere van haar.


Ben je over deze hoogvlakte heen dan zie je wederom de vergane glorie van het katholicisme, grote en veel kloosters die allemaal buiten gebruik zijn. Hieronder een echt immens groot klooster, nu in gebruik voor opleiding van sporters.


Links de voorkant met kerk, en op de volgende heuvel heb ik nog een foto gemaakt, het gebouw is zo immens groot.


T.

Toen was het nog goed zonnig, als ik zulke lange benen had was ik nog sneller in Valkenburg. (Later werd het bewolkt)

Op naar de volgende hoogvlakte, hier ben je op het hoogste punt van het hele Pieterpad, maa liefst 130 meter, wel mooie vergezichten, maar ook van het andere Limburg, de rook en damp pluimen van DSM/Chemelot of hoe dat tegenwoordig heet.



Beneden weer van de heuvel af een aardig tafereel voor pieterpadlopers, helaas niet werkend in de winter.


En maar goed dat er ook moeders zijn die boos kunnen zijn en de uitbreiding van vliegveld Beek wisten tegen te houden.


Ben nu in Strabeek, wat tegen Valkenburg aanligt. In Valkenburg is het vanavond al een gekkenhuis, want daar is het oude wijven avond, oorspronkelijk carnaval voor de vrouwen, maar nu al direct met het manvolk erbij. Vroeger liepen de vrouwen gemaskerd en mochten laat op de avond de mannen hun ontdekken, ontmaskeren.

ik zit niet in mijn gereserveerde B&B omdat daar het riool verstopt was en alles nog opgeruimd moest worden, maar de vrouw van mijn gerserveerde B&B heeft mij keurig naar een andere B&B gebracht, perfect. Morgen dan het laatste stuk van het Pieterpad het zal even afkicken zijn.

Van Valkenburg naar Sittard,4-6-2020

Op pad vandaag met droog weer maar helemaal geen zon, wat anders dan de afgelopen periode. Het is echter perfect wandelweer, de eerste 20 km droog en de laatste 5 met een lichte regen. Maar vader let op.......maar hier staat wat anders.....


Ik ben ook lid van de Facebook groep "Pieterpad wandelaars". Ik lees daar ieders verhaal, over wat men ziet, waar men overnachtingen kan boeken, en welk deel van het Pieterpad op dat moment wordt bewandeld. Gisteren heb ik een bericht geplaatst van mijn vertrek van de Sint Pietersberg en mijn plannen, ik heb reacties van bijna 90 lezers gekregen. En wat ook leuk is dat ik vandaag een vrouw ontmoet die gelijkt zegt, hé jij stond gisteren op Facebook. Je hebt dan toch een klik. Ze gaat hierna volgend jaar de Camino Santiago lopen, komt me bekend voor. Ook van mijn Facebook vrienden heb ik reacties gekregen, leuk.

De boeren verwachten echt regen en zorgen voor een landelijk parfum, door nu de mest uit te rijden, heerlijk.


Hier links zie je de Rosa kapel bij Sittard, onderaan in het blog van vandaag gezien als je van de andere kant komt aanlopen.

De route is vandaag erg mooi, veel door bossen en ook even over het vlakke plateau. Maar nu met akkers vol met koren, aardappels, mais en suikerbieten. Een iets ander gezicht dan de besneeuwde akkers van de vorige keer.



En nog heel veel leegstaande kloosters maar nu met paarden.


Gisteren schreef ik dat de meeste heuvels wel voorbij waren, dat was een missertje van mij, ik heb er vandaag zelfs meer gehad. Mijn app geeft aan dat ik wel 18 verdiepingen geklommen heb, dat is dan ca 54 meter, waar heb ik het over?

Onderweg nogal wat kunst, bij Schimmen dit metershoge konijn, en bij Puth, uit te spreken in het Limburgs als Pöt, deze heks met boomhut.




En wie van de Dijker familie heeft deze allee geclaimd? Is nooit iets over gemeld. Ik heb er even voor een korte break opgezeten.


Helaas de laatste 5 km lichte regen, dat maakt de felle kleuren van de klaprozen er niets minder om.


Hiernaast een gedicht van Toon Hermans, maar andere Limburgers kunnen er ook wat van, hun commentaar op het type Pieterpad wandelaars.ik ben naast mijzelf vandaag alleen maar jonge mensen tegengekomen. Die Limburger moet toch maar eens beter gaan opletten.


Dan nog even de Rosa kapel vanaf de andere kant, ik ik ben in Sittard. Morgen naar Monfort, in de stromende regen? Ik zal het beleven.


Etappe 24 Montfort naar Sittard 24 km, 07-02-2018

Een mooie wandeldag vandaag, beetje vorst maar veel zon, dus het perfecte wandelweer. Vandaag is Mieke meegelopen, erg gezellig was dat. Vanmorgen om net voor half tien vertrokken uit Montfort, eerst 7,5 km alleen tot Pey, vlak bij Echt. En de volgende 16,5 samen gelopen.

Bij vertrek uit Montfort kom je snel langs de ruïnes van “ De Heerlickheid van Montfort” met steun van vele fondsen wordt dez ruïne gedeeltelijk hersteld. Ervoor is een grote tuin gemaakt a la de tuin van het Loo, Apeldoorn, waarom op die nietszeggende plek????ik weet het niet.


Verder de route langs vele akkerbouw velden en bosranden, best een erg mooie route voor een typerend landschap.


Weer veel stormschade, maar waarom iemand zijn Lourdes souveniers op een omgezaagde boom zet, weer????? Niet meer dan dit was daar.

De route loopt gedeeltelijk door Duitsland , dat is ook niet zo vreemd omdat hier Nederland maar 6,7 km breed is, het smalste stuk van Nederland. Dit is ook weer zo een stuk grond wat eerst Duitsland was, na de oorlog Nederlands en in 1963 weer Duitsland. Een man wonend in het Duitse deel wist ons dat haarfijn in Nederlands,Duits en Limburgs uit te leggen. Hij kon ook alles vertellen welke kroegen ik in Maastricht moest aandoen, ondanks dat hij maar 3 a 4 keer per jaar in Maastricht komt. Gisteren was hij nog even in Aken geweest waar hij ook nog hulprechter is, je maakt wat mee.....


Door naar Sittard, met een heel mooi gezicht op de Dominicaanse Sint Michaelskerk, lopend op een pad langs de Geleenbeek.


En dan nog even naar de markt in het Sittard van Toon Hermans, nog even een koffie en een spatje met een hapje. Even buiten gezeten kijkend naar de opbouw van een groot podium voor de vastelaovond feesten die hier vrijdag al beginnen. Maar later snel naar binnen gegaan naar de warmte om de spieren niet te veel te laten afkoelen.



Mieke bedankt voor de gezelligheid deze dag.


Nog twee etappes naar het einddoel. 39 km naar het einddoel, morgen naast Straabeek/Valkenburg. En zo als het er nu uitziet, weer zon.

Van Sittard naar Montfort, 5-6-2020

Het is weer bewolkt, jammer, maar droog. Tot weer 5 km voor het eind ging het goed, daar kwam ik in een stevige bui terecht, waarbij schuilen de beste optie was. En zowaar op zeer kleine afstand een schuilplaats, zou dat kaarsje in Maastricht dan toch helpen? Het kwam met bakken uit de hemel maar ik bleef droog. Ben daar een half uur geweest tot het weer nagenoeg droog werd. Verder ging het goed, met zelfs voor Montfort af en toe zon erbij, het werd gewoon weer warm. Hieronder een foto vanuit mijn schuilplek.


Gisteren heerlijk gegeten op de markt in Sittard, reserveren doe je ter plekke, er is een app voor de gezondheidscheck, daar dus, want tot nu toe was dat de eerste keer dat dat gevraagd werd. Of het nu op dit moment Corona prijzen zijn? Ik weet het niet, wat ik wel merk is dat eten erg goedkoop is, hoofdgerechten tussen de 11 en 17 euro, en genoeg te eten en lekker. Het lijken wel camino prijzen, daar zat echter voor 10 euro de wijn erbij.

Toen ik vanmorgen over de markt liep merkte ik dat de bevoorrading van de vele restaurants weer loopt, de Sligro, Hanos en wat kleine leveranciers, het bloeit weer een beetje. De ober gaf gisteren aan dat alleen tweede Pinksterdag een mooie dag was, maar verder veel te weinig gasten, velen kijken nog even de kat uit de boom. Bij het restaurantje net onder de kerktoren heb ik gegeten.


De route loopt vandaag een stuk door Duitsland, ik hoef geen twee weken in quarantaine, zoals ik gisteren hoorde omdat Duitsland nog oranje is, nee dit gaat probleemloos.


Gisteren gaf ik aan dat de route van Valkenburg naar Sittard toch wel heuvelachtig was, dat is nu helemaal over, de weg is vlak zoals de meeste delen van Nederland. Wat je veel ziet zijn de aspergevelden, het loopt bijna op zijn eind, over twee weken is de aspergetijd voorbij. Er zijn al veel aspergevelden die niet meer gebruikt worden, maar ook waar nog gestoken wordt.


Het Pieterpad maakt af en toe vreemde kronkels hier loop je langs een boerderij met aan beide zijden stieren en voor de voetgangers vangrail. Het zal wel voor mijn veiligheid zijn.


En toen Echt, bij het bankje. Twee jaar geleden zat mijn schoonzus Mieke hier te wachten met warme koffie, om verder mee te lopen naar Sittard. Helaas zat ze daar nu niet met koffie. Dat is echt een ramp, de hele route geen enkele plek waar je een kop koffie kan kopen. En als er een uitbater zit is de locatie gesloten. Wat was het dan ook geweldig toen ik in Montfort mij melde bij de B&B voor vannacht, waar ik door Marijke werd verwelkomt met twee koppen koffie en een groot stuk kruisbessenvlaai, net vers van de bakker. Hieronder nog even het bewuste bankje zonder koffie.


Ik wist niet dat in Pey, gemeente Susteren (in het Limburgs Söstere) de Romeinse tijd tot een einde in Nederland kwam. Bij opgravingen in 2014 werd een schat gevonden, zilveren munten, een gouden ring en het paardje van Pey. Waarschijnlijk door vluchtende Romeinen op die plek begraven. Het paardje is op een kunstobject vereeuwigd.


Verder door het oerwoud van Limburg over de smalle paden en langs het giftige vingerhoedskruit, en dan, nog wel met wat regen een ven met mooie bloeiende waterlelies. Je ziet wat onderweg.



En toen eindelijk de koffie met vlaai. Morgen weer een dag, op naar Swalmen, het weer schijnt iets beter te worden, maar dat deert niet.


Etappe 23 Swalmen naar Montfort 21 km,06-02-2018

Op naar de laatste 4 etappes, naar het einddoel van het Pieterpad, de Sint Pietersberg. Vroeg op met tram en treinen naar Swalmen waar deze week de tocht verder gaat. Het wordt een frisse week net als met de start een jaar geleden. Maar droog en zon, dus dat moet goedkomen.

Met tram en trein naar Swalmen, waar ik net over elf aankwam voor de tocht naar Montfort. Mooi droog weer, niet koud en het voordeel van dat het gevroren heeft dat de blubber geen blubber is, ook lekker.

Op de markt in Swalmen de gerustellende wegwijzer welke kant ik op moet en dat het nog 83 km naar de Sint Pietersberg is.



Net buiten Swalmen nog een mooi kasteel dat helaas niet bezocht kan worden. Het is kasteel Hillenrath, 14 e eeuw van de heren van Swalmen en Asselt. Ook hier heeft graaf Metternich gewoond, toevallig dezelfde familienaam als slot Reinhartstein in Robertville, België. op dit moment woont er nog steeds de gravin van Metternich.


Wel veel mooier dan Reinhartstein maar op een minder mooie plek. (Reinhartstein staat op een rots)

De sporen van de storm van 18 januari zijn nog duidelijk zichtbaar, honderden bomen liggen om en het Pieterpad wordt nog regelmatig een “hordeloop”.



Bij Roermond kom je de zogenaamde “IJzeren Rijn” tegen,.met de aanleg van de nieuwe rondweg van Roermond is deze niet in gebruik zijnde spoorlijn gespaard. Dit om geen politieke rel met België te ontketenen, omdat België deze spoorlijn hersteld en voorzien wil hebben van elektra, dit om een “Betuwe lijn” voor de Belgische haven te hebben naar Duitsland. De Nederlanders negeren al jaren alle wensen van België maar durven de niet in gebruik zijnde spoorlijn niet te verwijderen.



En natuurlijk Limburg is al helemaal in de ban van carnaval of te wel “vasteloavond” in allle dorpen hangen de rood, geel, groene vlaggen, en alle café’s zijn al leeg gehaald en versierd.



Hierboven het café onder mijn B&B vandaag, geen herrie vandaag want vanavond is het café gesloten.

ik ben in Montfort.......



Morgen naar Sittard, en heel leuk, mijn schoonzus Mieke loopt morgen mee.

Van Montfort naar Swalmen, 6-6-2020

Marijke van de B&B bleef mij verwennen, gebakken eitje van de eigen kippen bij het ontbijt, en een croissant met kersenjam uit eigen tuin. Gisteren gaf ik haar aan dat ze een geweldige grote kersenboom in haar tuin heeft staan. Laat nu juist het die boom zijn die zij en haar man Ruud deden besluiten het huis te kopen, ze wilden altijd een grote kersenboom. Het is trouwens een prachtige B&B, met mij zaten er nog 4 gasten die bij elkaar hoorden, eigen entrees, eigen badkamers, en Marijke had alles met alcohol ontsmet. De 4 andere gasten zijn 2 Pieterpad fietsers en hun ouders. Beide fietsers zijn doofstom. Hun ouders waren er alleen in Pieterburen bij, en nu bij de aankomst op de Sint Pietersberg. Bewondering voor de fietsers.

Vanmorgen, toen ik nog op bed lag, hoorde ik de regen kletteren op het dakraam?....wat gaat het worden? Maar vanaf half tien geen drup meer, regenspullen weer in de rugzak gepakt en wandelen in mijn T shirt. Mooi gezicht om de zon weer door de bomen het bos in te zien schijnen.


En wat ook heerlijk is, is de geur na een regendag, zeker het bos wat vol stond met varens.


De route van vandaag van Montfort naar Swalmen is mooi in het begin en aan het eind. Vanaf Sint Odilienberg, via Melick loop je ten oosten van Roermond, veel over asfalt, langs industrieën en veel lawaai van A73, die een stuk in Roermond en in Swalmen door een tunnel gaat maar daar tussenin niet. Het is niet anders en kan niet anders. Net voor Borkoel loop je al weer bijna in Duitsland.

Ik heb de Pieterpad lopers van vandaag geteld, die deze dag de route van Noord naar Zuid lopen, het waren er 26, en dat op één etappe van Swalmen naar Montfoort. Lopers die mijn richting lopen ontmoet je haast nooit, je loopt achter elkaar aan. Net toen ik Montfort uit was kwam ik een loper tegen, ook alleen, hij overnachtte altijd in zijn kleine tentje ergens in het bos. Wild kamperen mag niet in Nederland, maar hij was nog nooit gesnapt. Het is wat je leuk vindt, geen water, geen toilet, geen restaurant. Hij zag er goed en verzorgd uit hoor.

En weer kwam ik een een begraven Romeinse schat tegen, dat was dus niet alleen bij het paardje van Pey. De gevonden munten heeft men vergroot en staan langs de route, één heb ik speciaal voor Adie haar vriendin Gerrie op de foto gezet, zij spaart. alles van olifanten.


Heel vreemd, toen ik twee jaar geleden het Pieterpad liep, liep ik over de IJzeren Rijn, de spoorlijn, zie links, daar is nu een brede weg gelegd en is de spoorlijn over een 100 meter weggehaald, ik realiseer me dat nu pas nu ik mijn blog zie van de vorige keer.

Als je op het minder mooie stuk van de route op een bankje gaat zitten is het een grote zooi, niet prettig om daar te zitten, honderden peuken en heel veel afval, het zou perfect zijn als er statiegeld wordt ingevoerd op kleine plastic flesjes en blikjes, wat een troep. Ondanks dat bij dit bankje het steken voorbij was, de asperges waren al doorgeschoten en het plastic was van de grondruggen.



Ik heb de foto van het aspergeveld zo genomen dat je geen troep ziet liggen, het lag zelfs in het aspergeveld.

Grappig om te zien hoe men in Melick onkruid te lijf gaat, met een gasbrander in de hand zitten op een soort Quad.


Nog even een erg smal paadje waar je moet opletten dat je niet met je rugzak in het prikkeldraad blijft haken, dat zit aan beide kanten. Verderop echt tot aan bovenzijde paaltjes


En toen weer in Swalmen, in de winter op een lege markt maar nu met terrassen. Morgen staat op het programma om Venlo te bereiken. Ik heb nu een B&B, gebouwd in een oude winkel, met 3 kamers, maar ik ben vanavond de enige gast. Heb het hele gebouw voor mezelf. Eten gereserveerd bij het Kesjot, dat zit heer direct naast.


Etappe 22 Venlo naar Swalmen 23 km, 09-12-2017


Vandaag de laatste etappe van deze week, op naar Swalmen. Vertrek na een wederom heerlijk ontbijt om ongeveer kwart voor tien. Venlo was wit, het bos was wit.


Weer een ervaring rijker wandelen door de sneeuw en af en toe ook sneeuw. Tot voorbij Tegelen was de tocht mooi, maar daarna ruim 15 km met weinig variatie en recht toe recht aan. Sleen - Coevorden was niet geweldig maar deze dag grotendeels ook niet. Verder onderweg weinig neerslag gehad en verder was er ook geen sneeuw meer. Met de eigenaren van de B&B uit Tienray mee te gaan, Jacobus heeft me er vandaag doorheen gesleept

maar het allerlaatste stukje bij Swalmen was weer iets mooier maar dat over 2 km. En weer zicht op het katholieke zuiden, wat ook in verval is, ik kwam langs een groot Trappistenklooster maar zonder Trappisten, nu met de Emmaus, ook goed.

En wat is het grootst in Swalmen?

DE KERK.


nu in de trein bijna in Eindhoven en om half zes weer thuis. Op naar de laatste 4 etappes, dan Nederland. Van noord naar zuid gelopen, wel een apart gevoel.

Van Swalmen naar Venlo, 7-6-2020

Vanmorgen stond de kerkklok van Swalmen op 10 over half tien, tijd voor het vertrek naat Venlo.


Een wat vreemde B&B gehad, het was een oude foto speciaalzaak, de eigenaar wilde geen winkel meer, en woont zelf erboven. Een vrouw, haar voornaam is Hen en ik heb geen achternaam, heeft de eigenaar aangeboden een B&B te gaan runnen, in die zaak. 3 kamers waarvan twee kamers geen daglicht hebben en een kamer met daglicht, maar de ramen kunnen niet open. Het ziet er allemaal qua inrichting mooi uit maar dat is niet wat je van een B&B verwacht. Maar ik had de "winkel" helemaal voor mezelf. Mooi de was even gedaan, en bij een geweldig eetcafé ernaast goed gegeten.

De route naar Venlo is bijna recht en op de grens met Duitsland. Ik las dat iemand de route saai vond, maar dat had ik niet, je loopt de hele route door het bos met prachtige plekjes. Daarnaast had ik ook vandaag weer perfect weer, lekker droog en behoorlijk wat zon erbij. Hieronder de route, de blauwe lijn en buienradar van vanmorgen. Ik ben blij dat ik vandaag niet in midden en noord Nederland wandel.



Je bent redelijk snel Swalmen uit en loopt langs een prachtig stromende beek. Iets verder kwam ik een Vierdaagse wandelaar tegen, hij had nu net voor het eerst 3 dagen het Pieterpad gelopen, vandaag ging hij in Swalmen weer met de trein naar Mook. Het beviel hem goed en gaat het Pieterpad verder uitlopen en wilde dan via de GR 5, door de Ardennen naar Rome lopen, ik kon hem wat advies geven. Dat is toch het leuke van de andere kant op lopen dat je veel meer mensen ontmoet. En hieronder nog even dat beekje.


Ik heb ook nog even het hekje met de sneeuw van de vorige keer gefotografeerd, het staat links in het korte blog van toen. Maar nu in de zomer met zon.


Je loopt door prachtige stukken, een smal pad boven op een heuvel, de vorige keer was het denk ik te slecht om foto's te maken want ik zie ze niet in mijn blog, dan nu even wel.



Je wandelt afwisselend door Nederland en Duitsland, vandaag erg veel Duitsers aan de wandel, met name dat stuk van de foto's hierboven, echt tientallen. En heel veel mountainbikers, soms wel een beetje gevaarlijk, zij willen hetzelfde smalle pad als de wandelaars. Net voor Venlo nog twee prachtige plekken, een toendra met herten. Die horen eigenlijk volgens mij niet op een toendra thuis, maar dat is mijn beleving.


En dan heel dicht bij Venlo een grote ven in een dal met hoge zandbergen erom heen. Een prachtige speelplek voor kinderen, ik heb dat wel een half uur op een bankje zitten genieten met een watertje uit mijn waterfles.


Niet veel verder loop je Venlo in, eerst door de chique wijk en dan richting station. Ik heb deze tocht echt anders beleefd dan 2 jaar terug. Morgen weer wat noordelijker naar Swolgen, bij Grubbenhorst weer de pont over naar het aspergedorp Grubbenhorst. Twee jaar terug had ik vanaf Grubbenhorst tot Venlo natte sneeuw.

Etappe 21 Swolgen naar Venlo 21 km, 08-12-2017


Zo, weer een stuk verder naar de Sint Pietersberg, vandaag naar Venlo.


De avond hiervoor had nog een verassende wending, bij terugkomst bij de B&B, bleek dat de gastvrouw en heer ook de Camino hebben gelopen, wel bijna 15 jaar terug maar wel vanuit Tienray. Ze hebben echt gepelgrimmeerd, met de hulp van Jacobus zijn ze er in 100 dagen gekomen. Soms geen slaapplek, soms geen eten, maar Jacobus heeft hun altijd geholpen en het kwam goed. Gaat me iets te ver maar goed om te horen dat hij kan helpen.


Maar na een goed ontbijt en nog even met gastheer Jan napraten toch op stap naar Venlo. Weersverwachting voor vandaag niet geweldig, kou, sneeuw, hagel etc. Maar de eerste 2 uur bleef het nog droog, zelfs af en toe met een flauw zonnestraaltje. Adie appte al een foto met hagel vanuit Nieuwegein, maar dat herkende ik nog niet. Maar ook ik kon er niet aan ontkomen, verder bijna continue sneeuw. En het ergste de slechte paden met heel veel modderpoelen. Maar er was door te komen, vooral het laatste stuk langs de Maas was erg slecht, daar ben ik ook maar iets van de route afgeweken en over de grasdijk gelopen.




Dit was nog net voor de sneeuwbuien, het Schuitwater tussen Swolgen en Zwaartenhaike. Een groot bos moeras, schitterend mooi.




Maar na dit gebied begon de sneeuw tot Venlo aan toe. Via Houthuizen naar Grubbenvorst een mooie plaatsje met heel veel asperge teelt en een echt Klooster met zusters Ursilinen. Wij hebben even ooit in Vianen op de Ursilinenhof gewoond, dus de naam was bekend, volgens de gastvrouw van de B&B kon ik daar wel lunchen. Toch maar niet gedaan maar wel heerlijk in het centrum een uitsmijter gegeten met warme koffie, daar was ik aan toe.


Hierna Grubbenvorst uitgelopen naar de Maas, en voor de derde keer met een pont de oversteek maken. De pont was helemaal versierd, de pont was nieuw en zou volgens de schipper vanmiddag worden gedoopt, een grote pont en nieuw en mij als voetganger helemaal alleen overgezet voor 30 cent. De schipper vond het slecht weer en wilde mij niet laten wachten. Zwaaiend naar hem de pont aan de andere zijde verlaten.




En toen langs de Maas met alleen maar sneeuw naar Venlo. Ik slaap in een B&B boven een koffiezaak, je moet door de koffiezaak naar boven, de zaak gaat om 17:30 dicht. Je mag niet achter de bar komen na sluitingstijd, wel apart hoor. Ontbijten kan echter in de zaak tussen 9 en 12 uur, dat is uniek voor een B&B. Maar ik ga direct om 9 uur.


Vandaag in een grote stad een film gepakt, een echte klassieker, Murder in de Oriënt expres, toch leuk. Toen nog iets eenvoudigs gegeten en nu het verslag van de dag maken, hieronder nog een mooi plaatje van Venlo by night, het renaissancestadhuis uit 1600 in kerstsfeer..




Morgen naar Swalmen, 23 km en dan met de trein weer naar Nieuwegein, nog 4 etappes naar de Sint Pietersberg.




Van Venlo naar Swolgen, 8-6-2020

Alweer de zesde wandeldag, naar Swolgen. Ook vandaag heerlijk wandelweer, af en toe veel wolken maar het merendeel toch de zon. Om half tien vertrokken uit Venlo, eerst een stuk door de binnenstad, die eigenlijk best heel mooi is. Hier is in de oorlog weinig vernietigd, dat zie je zo. Ik zit nu op een camping in Swolgen daar heb ik een knots van een prachtige nieuwe bungalow met 4 slaapplaatsen, de was maar gelijk gedaan en nu zit ik op het terrasje voor mijn bungalow dit blog te maken. Op de camping staat 1 camper en er zitten mensen in een Pipo wagen.


Net nog even met Renske, de eigenaresse, geregeld dat ik ook nog een ontbijtje van haar krijg, dat was eigenlijk niet inclusief, top.

Voor een grote kapel in Venlo een prachtig beeldje om toch even vast te leggen.


Inmiddels zit ik in Noord Limburg, het Limburgse dialect/taal is hier wel weg. Ik heb nog wel even wat Limburgs geleerd. Altijd handig.


De route loopt al snel naar de Maas, over de dijk door de uiterwaarden, en nog even langs een bedevaart plek, de kapel van O.L.Vrouw gesticht in 1631 door de Annunciaten. Ook hier maar weer een kaarsje opgestoken, het heeft mij inmiddels al geholpen met de schuilhut.


De route gaat weer verder over de uiterwaarden, onder de snelweg van Eindhoven naar Venlo/ Duitsland, de A67, een plaats voor de Galloways, ze willen allemaal niet in de zon en liggen onder de snelweg.


Dan kom je bij een mooi stuk van de route, eerst met de pont ,voor 40 cent, (ik was de enige passagier) de Maas over naar Grubbenhorst. Je wordt al gelijk gewezen op dat dit het asperge dorp van Nederland is. Mooi met de kerk op de achtergrond.


Grubbenhorst is gewoon een mooi dorp, tijd voor koffie. Nog 4 fietsers op het terras die natuurlijk van alles wilde weten wat ik aan het doen was. Één stel was in maart in Santiago geweest, niet om te wandelen maar gewoon uit belangstelling. Maar toen naar huis, Corona, het was gelukt. Als je verder door Grubbenhorst loopt kun je eindelijk een zien hoe die asperges nu gekweekt worden, erg informatief. Zie hieronder.


Net weer voorbij Grubbenhorst kom ik twee pieterpadlopers tegen, hij loopt ook de 4dgse, en wilde in april de camino frances gaan lopen, nu dus maar het Pieterpad.

Langs de route kom je veel kwekerijen tegen, ook heel veel pioenrozen, jammer dat de meeste al geplukt waren.


Als je al in de buurt van Swolgen loopt, loop je door een prachtig natuurgebied, het Schuitwater, een erfenis van de Maas die hier tot de laatste ijstijd haar stroomgebied had. Het gebied staat helemaal onder water, tussen de bomen en op dieper gelegen stukken. Het is daardoor een prachtig natuurgebied geworden.



Het was weer een prachtige tocht met prachtig weer. Morgen weer een stuk verder, naar Vierlingsbeek. Daar heb ik net voor de kerst 2017 gelopen. Ik Merkel dat je nu wel veel meer ziet.




Etappe 20 Vierlingsbeek naar Swolgen 22 km, 07-12-2017


Vandaag weer verder, goed geslapen, goed ontbeten, dus gaan weer.vandaag naar Swolgen,maar ik stop net daarvoor in Tienray waar ik mijn B&B heb. Nu je in Limburg loopt zie je wel het contract met het calvinistische noorden. Maria, Jozef en Christus overal aanwezig, veel kapelletjes en zowaar twee pelgrims en/of bedevaartplekken, Smakt met de Sint Jozef kapel en Tienray met de Lourdesgrot. In de Sint Jozef heb ik twee kaarsjes op gestoken voor mijn moeder en schoonmoeder en in de Lourdesgrot voor Adie omdat ze de sleutel van Ellen haar huis kwijt was. Direct daarna heeft ze die gevonden, Maria heeft haar helpen zoeken, mooi toch....


De Sint Jozef kapel, met een biddende non, 2 kaartjes aangestoken. Moet goed komen.



En bij Maria in Tienray de kaars voor hulp voor Adie.

Zelfs in mijn B&B in Vierlingsbeek kerst met veel kerststallen, een hele grote onder het tv scherm.


Als met al weer een mooie dag ondanks de voorspelling van storm en veel regen, geen drup gehad.

Ik schiet op, morgen naar Venlo.






Van Swolgen naar Vierlingsbeek, 9-6-2020


Een lekker ontbijt gehad van Renske, en ze wilde niet eens dat ik ervoor betaalde. Zo lief kunnen mensen zijn. Zoek je een huisje voor Max 6 personen, met badkamer, completer keuken etc. (Geen TV) dan kun je daar terecht, Camp Forest, Renske en Ernst. Gisteren heerlijk gegeten bij Bram, één van de twee restaurants in het dorp. De andere was op maandag gesloten maar Bram was open. Geen slechte keus, ondanks dat het geen keus was, het eten was top.

Bij de kerk staat een bord waarop de wandelaar welkom wordt geheten. Dat Bertus Aafjes uit Swolgen kwam wist ik niet, maar hij heeft wel zijn boek "voetreis naar Rome" hier geschreven. Hij rust nu in vrede op het kerkhof achter de kerk.


Vandaag een bewolkte hemel, maar droog en een goede temperatuur. Net voor Vierlingsbeek ging de zon weer door de wolken schijnen, desondanks mooi wandelweer. De vorige keer liep ik door Tienray, waar ik zelfs ook geslapen had. Ik liep nu wel het Pieterpad maar niet via Tienray en hebt de Lourdesgrot gemist. Maar al snel kom je toch bij bekende plekken, bij Meerlo de schoenen op de paal en onder de kasteelpoort door. Ook kom ik vandaag weer veel Pieterpad lopers tegen, en ook nagenoeg iedere keer een praatje, erg leuk. Op Facebook gaf een loper aan de man die 1 dag voor mij loopt bij het ontbijt gesproken te hebben, en dat hij mij op de route had ontmoet.



De tocht gaat door naar Wanssum, een iets minder mooie plek. Er is daar een hele grote betonfabiek, die met haar geluiden overal te horen is, dit terwijl Wanssum op zich een pittoresk dorpje is. Eenmaal voorbij Wanssum heb ik niets meer te klagen. De route loopt door prachtig natuurgebieden in de kop van Limburg. Het mooie landgoed Geijsteren, nog particulier bezit, en door de Boshuizerbergen, een gebied van het Limburgs landschap. Bij het inlopen van het landgoed Geijsteren wordt je wel gewaarschuwd voor de eikenprocessierups, het is nu toptijd voor die rupsen staat er op het bord. Ik heb goed opgelet.


Ik was wel toe aan mijn lunch, en ik kwam een mooi plekje onder beukenbossen tegen, die plek is voor mij. Op dat bankje heb ik mijn brood gegeten en water gedronken. Mensen die langs liepen baalden, ja we leven in een 1,5 meter wereld. Bankje is vol.


Dan over de zandbulten van de Boshuizerbergen. De route is daar niet makkelijk te vinden, je slingert van bult naar bult door meestal zand. Bij de entree van het gebied heeft de persoon die waakt over de looptekens van het Pieterpad er met de hand bijgeschreven dat je de paaltjes met witte koppen maar moet volgen, dan kom je er weer aan de juiste kant uit. En dat was zo.


En dan kan ik weer op bedevaart bij de Sint jozefkapel in Smakt, maar weer een kaarsje opgestoken, het helpt telkens, zie het ontbijt van vandaag. Ik heb er weer een foto gemaakt, ik was er echt.


Ik zit nu weer buiten mijn blog te maken, af en toe in het zonnetje. Dit restaurant heeft 3 B&B units, weer perfect, allemaal begane grond met een eigen buitenplekje, en verder alles erop en eraan. Zelfs een pilsje in de koelkast. Helaas het restaurant is vandaag gesloten maar ca. 200 meter verder zit een pannenkoekenrestaurant met wat ik op de menukaart zie hele lekkere pannenkoeken, dat gaat smullen worden. Het reairant heet ook "Het Genot".


Morgen loop ik naar Gennep, geen lange wandeling.



Etappe 18 en 19 Groesbeek naar Vierlingsbeek 33km, 06-12-2017


Vandaag vroeg op, van plan 2 etappes te lopen, samen 33 km. Dan moet je op tijd starten zodat je voor het donker op de plaats van bestemming bent. In het donker door het bos gaat echt niet. Om 7:15 de tram naar Utrecht en dan net voor 9:30 in Groesbeek mijn startplek van vandaag. Sinds augustus niet meer het Pieterpad gelopen maar wel veel andere tochten, zoals de dam tot dam wandeltocht, de Amsterdam city walk, de pegasustocht vanuit Ede, en veel ns wandelingen en tochten in België. De kilometers zitten wel in de benen.


Nu in de herberg in Vierlingsbeek, tussen hele grote, kleine kerststallen en heel, heel veel kerstversiering. Net op tijd hier, om 17:10 uur, het was al donker maar ik was op tijd het bos uit. Zin in te eten, onderweg in Afferden even bij een bakker een kop koffie gedronken, had ik even nodig. Daarna op voor de laatste 6 km.

Tussendoor wel af en toe een bankje met wat water in crackers. Lekker hoor die hoed, heerlijk, bevalt goed.


De tocht was best heuvelachtig en heel veel smalle bospaadjes, onbegrijpelijk dat ze dat kunnen bewegwijzeren. En de boswachter en een vrijwilliger waren volop aan het controleren of de aanwijzingen goed stonden en eventueel te corrigiren.



Met de pont over de Maas bij Afferden, en in de provincie Limburg aangekomen


En gelukkig net voor het donker in Vierlingsbeek, het was een mooie lange tocht. Morgen naar Swolgen, maar net daarvoor in Tienray


Op naar de Sint Pietersberg.



Van Vierlingsbeek naar Gennep, 10-6-2020 en van Gennep naar Groesbeek, 11-6-2020

Wat lastig dit blog, de vorige keer ben ik in één keer van Groesbeek naar Vierlingsbeek gelopen, een erg lange afstand. Ben blij dat ik dat nu niet heb gedaan, de etappe was wel langer dan ik dacht, omdat niet vandaag maar pas morgen de etappe maar ca. 15 km is. Gisteren een heerlijk spek/kaas pannenkoek gegeten, goed geslapen, goed ontbijt gehad en vandaag weer lekker op stap.


Ik zat iets buiten het centrum van Vierlingsbeek, bij het station. In het centrum bij de Plus even wat rantsoenen voor in de rugzak ingeslagen, die waren helemaal op. Ik kan op stap, eerst helemaal door de Zoetepasweiden, met de bekende maasheggen van meidoorns. Alleen bij erg hoog water functioneerd het gebied als een soort uiterwaarde.


Ik mag weer de Maas over, de pont bij Afferden. Net ervoor sprak ik twee vrouwen uit Medemblik, ze lopen telkens maar 2 etappes en gaan dan weer naar huis, de maximale afstand voor hen is ca 10 km per dag. Een hele onderneming met het openbaar vervoer voor die 20 km. Maar zij vonden het geweldig en daar gaat het om.


In Afferden bij de bakker koffie gedronken met een stukje abrikozenvlaai erbij. Ik merk wel dat er sinds een paar dagen veel meer rustplekken zijn waar je een bakkie kan doen. Eigenlijk vreemd voor Limburg dat dat daar zo slecht is geregeld. Net voorbij Afferden kwam ik langs een particulier die ook koffie aanbood, maar ik gaf haar aan dat ik net bij de bakker had gezeten. Gelukkig lopen de meeste Pieterpad lopers de andere kant op en komen eerst langs haar. Een stuk verder kom je door echt een prachtig natuurgebied "het Quin" een gebied met mooie vennen. De vorige keer heb ik daar niets over geschreven, maar het is echt een plekje om even al zittend op een bankje te genieten.


Tot het laatste stukje voor Gennep alleen maar natuur, je moet wel een keer de snelweg A77 onderdoor, maar echt alléén maar bossen. Wat ik al vaker op de pieterpadgroep op Facebook had gezien is dat iemand kleine tafereeltjes maakt onder bomen. Ik had er nog geeneen gezien maar vandaag was het eindelijk bingo. Ik ga deze foto nu ook op de Facebook groep zetten, dat is leuk voor de maker. Dat ik ze niet veel gezien heb komt misschien omdat ik niet goed daar op let, ik kijk voor me uit.


Nog even een rustplekje op een bankje voor een mooie plas, het geluid van de vele kikkers kan ik niet laten horen, maar de prachtige waterlelies en de blauwe libelles waren er ook.


Je voelt het steeds warmer worden, dat wordt lekker de komende dagen. Ga zo nog even Gennep verkennen, en morgen een "kort" stukje naar Groesbeek. Het blog van morgen gaat hier gewoon verder.

VERVOLG

Het vervolg richting Groesbeek.

Weer een mooie wandeldag voor de boeg, droog, eerst nog wat bewolkt maar hoe dichter bij Groesbeek zonnig. Gennep is totaal verwoest tegen het eind van de tweede Wereldoorlog, alle gebouwen die je in het centrum ziet zijn herbouwd, ook het oude raadhuis en ook hotel de Kroon waar ik zat. Inmiddels zijn die gebouwen ook weer ca 70 jaar oud.


Gennep ligt tussen de Maas en de Niers, een zijtak van de Maas. Je loopt snel het Maaskamp gebied in, tussen die twee rivieren. Dit gebied is eigendom van graaf Schimmelpenninck, je kent hem wel van de TV, hij presenteert 1 avond Op1 , Dragons Den en is de huidige hoofdredacteur van het tijdschrift Qoute. Het gebied is samen met een aantal partners herontwikkeld en terug gebracht in de oude staat, geen boerderijen, huizen, bomen, nee alleen maar gras en een oude ruïne, het Genneperhuis. Een burcht ter bescherming tegen de opstand van de Fransen tijdens de 80 jarige oorlog. In 1672 hebben de Fransen de burcht totaal verwoest. Er is nu op de puinhopen een uitkijktoren gemaakt, verder is er niet veel te zien. Maar de gedachte dat je op een historische plek staat. Eerst een foto van de burcht, je ziet bijna alleen maar bomen.


En dan de foto van het uitzichtpunt, je kan de kerk van Oeffelt, Cuijk en het Reichswald zien. En natuurlijk de Maas.


Na een lekker kopje koffie in Milsbeek, net voor het grote bos de Sint Jansberg, verder door het bos van de Sint Jansberg. Een bijzonder bos, veel heuvels, wat apart is zijn de hoog gelegen vennen die gevoed worden door kwellen, een prachtig gezicht.


Het was even zweten,de tocht ging op en neer. Het barst van de mooie plekjes en kiekjes, tot aan Groesbeek aan toe. En dan...kom ik op de Mookerbaan, juichende mensen langs de weg, muziekkorpsen, disco,s een groot feest, hmmmm helaas niet dit jaar, dat zou daar met de Vierdaagse zijn. Maar op de route mijn B&B de Bosrand. Zitkamer, slaapkamer, buitenterras, etc. Weer perfect geregeld. Morgen wandel ik naar Millingen aan de Rijn. Een plek waar Adie en ik goede herinneringen aan hebben uit onze jong bevlogen tijd. De kermissen bij oma Jeuriëns, de moeder van Adie's moeder. Ik blijf daar twee nachten, zaterdag een rustdag en Adie komt ook twee nachten. Zaterdag gaan we in ieder geval het bevrijdingsmuseum bezoeken, een grote wens van Adie. Em morgen lekker zweten in de hitte.



Etappe 17 Millingen a/d Rijn naar Groesbeek 20 km, 11-08-2017

Na goed geslapen en ontbeten te hebben op naar Groesbeek. Een voor mij bekende plek met de Vierdaagse en andere wandelingen in die regio zoals de Marieke van Nimwegen tocht. Wat mij wel opvalt ik kom vaak in die regio maar iedere wandeling kruist wel een keer een pad maar is echt weer anders met een andere route.

Millingen weer verlaten en de landerijen in door de Ooijpolder via Leuth naar Beek om vanaf dat punt weer de bossen in te duiken.

Kwam twee oudere mensen tegen op hun E-bikes die vroegen of ik het Pieterpad liep. En de reden? hun dochter had die ook gelopen en zij wilde die wel eens nafietsen. Helaas kun je op veel plekken niet met de fiets komen, maar toch... Ze wiseten wel de etappeplaatsen maar niet precies de route, hun dochter had hun niet de route boekjes meegegeven. Gelukkig kon ik ze uitleggen dat ik op de route zat en dat de Rood witte tekens de route aanduidingen zijn (zelfs dat was hen niet duidelijk) even later bij Zyfflich fietsen zij zwaaiend en bellend lang mij.

Onderweg kwam ik een geweldige spreuk tegen van Goëthe;

"alleen waar je te voet gaat, was je werkelijk" (vertaling)

Het stond op een woning in Duitsland geschreven. Deze route gaat herhaaldelijk net over de Duitse grens heen.


En helemaal mee eens, mijnheer Goëthe!!!!!

Maar spreuken en kreten genoeg onderweg.


En ook de route naar Santiago zie je redelijk vaak.













De boer is aan het mesten en twee ooievaars volgens hem.

Bij Beek even stevig klimmen de Duivelsberg op en via mooie paden en de Zevenheuvelenweg overstekend naar Groesbeek. In het centrum weer de bus naar Nijmegen en weer naar huis, twee heellijke dagen.



Van Groesbeek naar Millingen a/d/ Rijn, 12-6-2020 en een dagje Millingen, 13-6-2020

Na een uitgebreid ontbijt bij B&B de Bosrand, weer met een gevulde maag op stap. Gisteren nog even gegeten in het centrum van Groesbeek.

Vandaag belooft een hete dag te worden, daarom ook mijn waterzak gevuld, nu met 2,25 liever water op stap. Al redelijk snel ben je bij het begin van de befaamde Zevenheuvelenweg, ik loop niet over die weg maar erlangs en 1 keer oversteken. Maar het wordt wel de zeven heuvelen route, het pad gaat op en neer tot en met de bekende Duivelsberg aan toe. Daar zit een pannenkoekenrestaurant waar ik net voor elven aankwam en het restaurant opende voor koffie en water. Hieronder ga ik de eerste heuvel op.


Na de koffie kom je direct bij de Duivelsberg, nu een berg vol met brandnetels. De heuvel ontleent zijn naam aan "de Duffelt", het gebied aldaar. Er is een verhaal over een hel strijd tussen twee adelijke zussen, maar wat dat met deze heuvel te maken heeft? Ik snap het niet. De hele heuvelrug tot aan Nijmegen aan toe komt voort uit de ijstijd. Hieronder de berg.


Net achter deze berg ligt een uitzichtpunt met zicht op de Ooijpolder, het gebied waar ik straks doorheen mag.


Om heel eerlijk te zijn is dat niet het gebied voor een prachtige wandeltocht, 80% van de route loop je over verharde wegen. Ik ben wel veel Pieterpad lopers tegengekomen en nagenoeg met iedereen even een praatje gemaakt, dat maak het weer leuk.

Bij het Wylermeer, een stuk Duitsland kom je weer de bekende wegwijzer tegen.


Je loopt eerst een stuk door Duitsland, door het dorp Zyfflich, maar over asfalt, dan kom je in Leuth, over stoeptegels, en ga je richting Millingen, wel een stuk over een graspad. Ja en daar is die weer, de spreuk van Goethe. Maar nu in de zomer.


De man op de foto was aan het gras maaien, hij heeft wel 10 keer gezwaaid. Hij zal wel weten dat er veel foto's worden gemaakt. Hierna wel even over een grindweg in de brandende zon naar Millingen.


Ik ben er, Adie komt zo en morgen de rustdag, zondag ga ik weer door naar Elten, een wat kortere etappe omdat ik pas na de lunch ga wandelen.


Etappe 16 Braamt naar Millingen a/d Rijn 26 km, 10-08-2017


Na de vakantie even 2 dagen op stap, heerlijk. Vandaag met het openbaar vervoer naar Braamt voor de etappe naar Milingen aan de Rijn, een bekende stek voor velen van de familie met goede herineringenn aan opa en oma Jeuriens en niet te vergeten de kermis van Millingen.

De tocht loopt over en via het prachtige Hoog Elten, dat is ook het mooiste stuk van de route. met klimmen en dalen en mooie uitzichten.

Even een pauze genomen in Elten en wat gedronken en gegeten bij de plaatselijk midgetgolfbaan boven op de top.


Als je Elten uit bent begint het vlakke werk, op naar Spijk het eerste dorpje langs de Boven Rijn, een niet erg mooi dorpje maar uieindelijk kom je op de dijk en heb je uitzicht op de rivier.


Maar nog steeds met de echte Parlevinker, met zelfs een vaste drijvende supermarkt

En nu verder de dijk maar volgen via Tolkamer, langs de Bijland langs allemaal verlaten steenfabrieken, vervallen en saai. De glorietijd is daar echt voorbij. Maar uiteindelijk aangekomen bij het veerpontje wat de oversteek maakt naar Millingen aan de Riijn, dat niet aan de Rijn ligt maar aan het Bijlandschkanaal voor het geval je dat niet weet.



Aangekomen in Millingen eerst even bij het restauarant de Gelders Poort wat gedronken en dan, op naar mijn slaapplaats voor vannacht. Een geweldige plek, de oude woning van het hoofd van de Jongensschool vlak naast de kerk, een heel oude woning nu bewoond door een oude mevrouw van in de zeventig, samen met haar dochter en gezin. Ze verhuurd in haar B&B 2 kamers die beiden bezet waren door Pieterpadlopers. Ik de voorkamer zeer luxe en voor mij plek zat, en dat voor € 25,00 inclusief ontbijt!!!! Een vrouw was mijn medeloper maar had wat moeite met de wandelingen. De volgende dag heb ik haar ook niet meer gezien.


De volgende dag op naar Groebeek


Van Millingen a/d Rijn naar Elten, 14-6-2020


En daar was Adie, vrijdag in het bekende Millingen aan de Rijn. We hebben veel plekken die we kennen van vroeger bekeken, daarbij komen ook de mooie herinneringen boven, erg leuk. Zaterdag zijn we ook naar het nieuwe bevrijdingsmuseum in Groesbeek geweest, een mooi museum met zeer leuke presentaties, was zeker de moeite waard. Beiden stonden we even naar dit gedicht te kijken, past goed in deze tijd.


Vandaag nog even langs de kerk en het kerkhof geweest. Pas geleden hebben we veel oude foto's gescand, waaronder ook veel foto's van onze tijd in Millingen. Adie liet ze gisteren zien aan de eigenaresse van een eetcafé, vroeger was dat van ene "Lurks". Vandaag liet ze een foto van een trouwjubileum zien van opa en oma aan een vrijwilliger die bij de kerk stond, oh zij ze, dat is pastoor van Asten. We hebben ook nog even het graf van opa en oma gezocht maar dat is waarschijnlijk al geruimd, na de dood van Adie haar moeder hebben we daar nog de bloemen gebracht. We vonden wel nog een graf van Bernard Roeberding, ook verre familie, jong gestorven en was 4 jaar ouder dan wij, is tragisch om het leven gekomen. Als laatste vandaag hebben we samen geluncht bij de "Gelderse Poort" (dat was er vroeger niet) het is vlakbij de pont om mijn tocht weer te kunnen vervolgen.


Aan de overkant van de Rijn gaat het Pieterpad weer verder richting het noorden. Je loopt eerst om een grote steenfabriek en camping heen, door het recreatiegebied de Bijland. Het was weer erg druk met fietsers en wat Pieterpad lopers. De hele ochtend hadden Adie en ik zon gehad, maar het begon steeds harder te waaien. Stug doorgelopen naar Tolkamer langs de overnachtings haven, ligt daar nu net het schip met kolen waar Adie en ik het in Millingen over hadden toen het langs vaarde. Waar gaan die kolen naar toe? Dat weten we niet, ik weet wel waar ze overnachten.


Het weer dreigt steeds slechter te worden, net voorbij het dorpje Tolkamer staat er opeens een vrouw voor me te zwaaien, het is mijn zus José en haar man Wim. Ze hadden het vermoeden dat ik rond die tijd daar zou zijn en wilden mij tegemoet fietsen. De fietsen net van de auto af maar daar was ik al. Het weer werd steeds slechter en het ging keihard regenen. Weer geluk van het opsteken van een kaarsje, want ik had een schuilplek in de auto, met lekkere aardbeien en water. Was erg leuk, jammer dat het juist toen regende. José en Wim bedankt.


Het miezerde nog wat, wel mijn regenjas aan en de regenhoes over de rugzak, op weg naar Spijk. Ik wist dat dat een lang stuk, recht toe recht aan over de dijk is. Maar door de genoten verrassing leek het wel veel korter, ik was snel in Spijk, en de regen viel verder wel mee. Bij Spijk verlaat je de rivieren, en is het niet meer zover? naar Pieterburen. In de verte zie je de kerktoren van hoog Elten, in de grauwe lucht.


Je gaat hier bij dat hekje links af de dijk af en verlaat de rivieren.


Hoog Elten


Om 16:15 uur was ik in Elten, waar ik overnacht. Een Duits hotel met ander Corona regels, als je je door het hotel heen beweegt moet je een mondkapjes op???? Morgen stap ik door naar Gaanderen, het worden de laatste twee dagen van deze tocht pittige dagen. Maaaaaar.....het lijkt wel droog te blijven.


Etappe 15 Zelhem naar Braamt 18 km, 14-04-2017



De brandstapel voor het Paasvuur heb ik verschillende keren gezien en erg veel graszodenkweek in deze streek.



Een erg mooi kasteel in het eerste deel van de route was het kasteel Slangenburg. Al na 1 uur lopen en ze hadden daar koffie met appeltaart (dit voor Ellen, maar heb ik toch maar niet genomen)

Als je in de buurt van Gaanderen komt begint het vlakke land, maar eerst moet je een sluis oversteken daar waar de Oude Ijssel begint, die wordt daar gevoed door de Akkermansbeek en de Bielheimer, en samen wordt het een grote rivier de Oude Ijssel. Het verval van de sluis is ca 4 meter en daarom heeft men over een heel lange lengte een watertrap voor de vissen gemaakt, echt een kolkende beek is dat geworden.


Gisteren zag ik een foto van mooie sculptuten in Rome !!! maar ook bij de sluis staan die.


En het laatste deel bij de sluis gaat het Pieterpad over dit plateau.


De volgende etappe gaat weer wel over een heuvel en wel de berg van Elten over Hoch Elten naar Millingen aan de Rijn, een plek waar velen van mijn familie nog mooie herineringen aan hebben.


Maar dat wordt waarschijnlijk ergens in September, tussendoor nog even Oerol, Nijmeegse Vierdagase en nog wat werken.

Vanuit Braamt weer met het openbaar vervoer naar huis en even met Pasen bijkomen.



Van Elten naar Gaanderen, 15-6-2020

Met alle bijbehorende Duitse Corona protocollen, was het best goed vertoeven in Elten. Ook daar klaagt de horeca steen en been, in Elten wonen veel ouderen van 70 + , en die komen echt niet naar een restaurant gaf de ondernemer aan. Gelukkig ken ik 70 plussers die dat wel gewoon doen. Vanmorgen om 9 uur op pad, eerst even naar boven, ik zit in laag Elten en moet naar hoog Elten. De kerk van hoog Elten, gisteren zag je deze kerk in de verte in de grauwe lucht.


Maar dan een geweldige tocht tot aan Braamt toe, kilometers lang door de bossen. En na de regenbuien van gisteren ruikt het er heerlijk. Veel Pieterpad lopers ontmoet en gesproken, ervaringen uitwisselen en horen en vertellen welke paden je al belopen hebt. Vandaag een enthousiaste man ontmoet, die de camino ook gelopen heeft en dit jaar wilde starten met de Via Francigena, en toevallig ook in Reims. Leuk om dat soort plannen en ervaringen uit te wisselen.


Onderweg nogal wat kunstuitingen tegengekomen, ten eerst weer een minitafareel in een boom gemaakt door een Pieterpad loper. En geweldig, iedereen blijft er gewoon vanaf.


Wie lijkt deze kunst wat in zijn heg? Ook erg leuk.


En dan nog wat christelijk uitingen in een holle boom, ook grappig.


Ik kom dan bij de sluis "De POL" waar ik ook bij de vorige tocht, foto's van in het blog heb staan, het pad over het water is nu wat meer begroeid dan in april 2017. Er staat wel allemaal water op de plek van de begroeiing.


Wat erg opviel is de sluis, het water niveau verschil is wel ca. 4 meter. Het water staat op 10 cm na tot de bovenkant van de sluisdeur. Er was een monteur aan de slag aan wie ik heb gevraagd waarom dat water zo hoog staat, terwijl je hoort van droogte. Zijn verklaring was logisch. Er wordt water gespaard, men laat zo min mogelijk weglopen. Omdat het water bij de sluis zo hoog staat wordt er ook maar twee keer per dag geschut. Met schutten gaat er anders veel te veel water verloren. De regen van de laatste dagen heeft geen verandering gemaakt in het beleid daarin.


Onderweg moet je niet alleen oppassen voor de processierups maar ook voor andere beesten.


Net voor Gaanderen zit een gezellig eethuisje voor de lunch, het heet "Herberg Het Onland", al zeven generaties in de familie. En ze hebben er een heerlijke uitsmijter. Daarna even een stukje van de route af naar de B&B van vandaag. Deze mensen hebben een zeer luxe B&B gebouwd met meerdere appartementen, een prachtige ruimte met prachtig uitzicht, nog even van deze gastvrijheid genieten deze laatste avond/nacht. Er staat een fiets voor mij klaar als ik iets wil eten vanavond. Echt een bijzondere plek.


Morgen ben ik op de helft van het Pieterpad en heb in 13 dagen iets meer dan 250 km gelopen. Morgen probeer ik het station van Vorden te halen, moet lukken. Het weer is wat twijfelachtig maar dat laat ik wel op me afkomen.

Etappe 14 Vorden naar Zelhem 17 km, 13-04-2017

Vandaag weer verder in de Achterhoek, en vandaag weer een enthousiaste medewandelaar, Ellen. Lekker geslapen en na het ontbijt arriveerde Ellen op het station van Vorden recht tegenover mijn slaapplek en op de route van het Pieterpad., na nog een kopje koffie samen op weg gegaan naar Zelhem, weer droog weer 12 graden, perfect wandelweer.

Net uit Vorden langs het mooie kasteel Vorden.


En direct daarn in de voetsporen van Toos Goorhuiss en Bertje Jens, hier hebben zij de officiële aftrap van het Pieterpad gegeven, je ziet mijn poot staat erop!!!












Let vooral op mijn mascotte, nieuw.


Net voorbij Vorden nog maar 256 km, deze week kom ik ruim over de helft van de 492 km.

Ellen moest even wennen aan het vele gras, en was echt toe aan koffie met appeltaart.


Maar helaas, in het zelfbediening Uutbloashuuske, Senseo en verpakte koeken, geld in het trommeltje, dus vandaag Senseo en geen appeltaart, afzien, appeltaart stond wel op het briefje maar niet te vinden.



Vandaag geen fotowaardige bijzonderheden, wel dwars over het boerenerf, vlak, bospaden en wat asfalt. Nog twee lopers tegengekomen die deze week in Groesbeek waren gestart en via Millingen, Braamt en Zelhem op weg waren naar Vorden. En, een van de twee heeft vorig jaar de camino gelopen, dezelfde route als mijn plan, hij zou morgen zo weer willen.


De bewegwijzering tussen de schuren door op het boerenerf.



Aangekomen in Zelhem, inde WO ll zwaar beschadigd, nu met een gemoderniseerde gezellige dorpskern , en tegenover de 15e eeuwse Lambertikerk het " Smoks-Hanne".

Het verhaal over Smoks Hanne In Zelhem woonde ‘s ’n heks. Eur name was Smoks-Hanne. Umdat ze altied rondsmokste met völs te grote klompen an. Bi-j ‘Lemkes Beumken’ in ’t bos, door woonde ze in ’n hut. Ze was veur raegen en veur wind, er taam’lek goed beschut. En op ’n bessem vlaog ze rond, maor nimmer aoverdag; Allenig in de ‘Oelenvlog’ en midden in de nacht. Ze zweefde aover ’t Zelhems darp en aover ‘Polheers Gracht’. Ze was ook stik zo ni’j niet meer en van een stark geslacht. En zakte ze op ’t land ’s neer en stond door wat te blujen, Dan kon i’j der vaste van op an, dan wol der niks meer grujen. ’n Jonge boer die lotten mos, was liever geen saldoat. Die ging gewoon naor Hanne hen en vreug eur um eur raod. Ze zei: ‘Nei in ow ni-jste hemd, ’n Klaverblad van vier. Dan lot i-j ow der vast niet in. De road van Hanne, die was best. De boer hef eur als dank, toen ’t net zoo uut kwam, op ’n keer der ’n ni-je bessem veur elangd. Door vloag ze joren nog op rond, die was niet te verslieten. Totdat ze op ’n zeek’re dag ‘de klompen achteruit ging smieten’ De klompen vielen in ’t darp, tegen de Zelhemse toren, zodat ze door twee gaten deurhen ‘boorden’. Die gaten zitten der nog in en wordt gebruukt deur doeven. Soms kump de geest van Hanne der nog wel ’s deurstoeven. Op ’t laatst, toen was ze bi-jnao dood alleen ‘op ’t starven nao’, Dri-j dage lei ze door al hen, ze was onmundig tao. ‘Dat ik niet kan starven, ligt verdreid’ zei ze, ‘allenig in mien hemd. Dat is ’s zondags in mekare eneid, dat is mien alleen bekend’. Toen trokken ze eur ’t hemd van de rug en gaf ze meteen de laatste zucht. Dit is Smoks-Hanne eur verhaal. Ze gaf raod an armen en an rieken. En as i-j der meer van wetten wilt, mot i-j in Zelhem maor is kieken.

Morgen weer alleen naar Braamt, voorlopig even de laatste etappe.

Van Gaanderen naar Vorden, 16-6-2020

Om half negen vertrokken om naar Vorden te lopen, vandaag een afstand van ca. 27 km. Geen zon vandaag maar het is gelukkig wel goed droog gebleven, één keer een klein buitje. Niets te klagen vandaag. Weer veel leuke gesprekken met verschillende Pieterpad lopers gehad, ieder heeft zijn eigen verhaal en methode om de tocht te maken. Mijn buurtjes in Gaanderen waren met de auto naar Zelhem gereden, met de bus naar Vorden en weer met de auto naar Gaanderen. Zij blijven daar in Gaanderen voor 3 nachten, en lopen morgen van Zelhem naar Braamt. Maar die gesprekken zijn toch bijzonder ierder keer ? Vandaag veel door de bossen en weer langs de graszoden kwekerij, altijd een bijzonder gezicht.


Na anderhalf uur lopen kom ik in Zelhem aan, het dorp van de heksen, ze zweven nog steeds in de lucht. In 2017 heb ik de etappe Vorden - Zelhem samen met Ellen gelopen.


Hier in de Achterhoek zijn echt heel veel zandwegen, door de bossen en door de weilanden. Ik weet dat er ook andere delen in Nederland dat hebben, maar het valt me nu op.


Ook hier in de Achterhoek is de gastvrijheid goed geregeld, de zogenaamde "Uutbloashhuskes" hier staat voor de wandelaar van alles klaar, koffie, thee, koek soms ijs, etc. De prijs staat erbij en het geld doe je in een kistje. Hieronder twee foto's van "Uutbloashuuskes". Van de eerste zie je ook een foto in het verslag van 3 jaar terug maar dan met Ellen, die stoel is nu leeg.



Bij het tweede huisje heb ik een tijd zitten praten met twee vrouwen en twee mannen op leeftijd. De vrouwen komen uit Utrecht. De mannen wonen in aanleunwoningen, wat waren zij blij dat zij wel weg konden, de oudste is 93 jaar, en samen fietsen ze nagenoeg iedere dag op hun e-bike naar deze plek. De reden? De koffie is hier mooi goedkoop. Ik kwam ook langs een golfbaan waar het best behoorlijk druk was. Een tijdje met de Marshall, zoals hij in zijn taak heet. Hij baalde want het had nog drukker moeten zijn, maar de verwachting was regen en dan zeggen veel golfers af. Hij was ook erg benieuwd wat ik aan het doen was en hoe ik dat allemaal regelde. Één ding waren we het over eens, de wandelaar gaat door, ook als het regent.

En dan kom ik in de buurt van Vorden, mijn eindbestemming van 13 dagen wandelen. Ik herken de laan naar het kasteel Vorden.


Natuurlijk over de voetafdrukken van Bep Goorhuis, de bedenker van het Pieterpad. Je kan wel zien dat ik de andere kant oploop.


Dit punt is net voor het prachtige kasteel Vorden, in particulier eigendom en niet te bezichtigen.


Aangekomen bij het station Vorden. Na 257 heerlijk km gelopen te hebben en eigenlijk weer gezien hoe mooi Nederland is. Het was fijn en bijzonder veel andere Pieterpad lopers te ontmoeten en te spreken, het grote voordeel van de route andersom te lopen. Ik heb weer genoten en hoop ergens in augustus het tweede deel naar Pieterburen te lopen. Iedereen bedankt voor de leuke reacties.


Ik heb dit blog lekker in de trein zitten maken, en weer heel erg rustig in de trein, nog geen 10 % bezetting schat ik. Vanavond weer lekker bij Adie en slapen in mijn eigen bed.


Etappe 12 en 13 Holten via Laren naar Vorden 28 km,12-04-2017


Vandaag weer alleen op stap, om 8 uur al ontbeten met 2 damess die vandaag maar naar Laren gingen, 2 oude collega's nu samen in de WW. De eigenaar van de B&B heeft een stukadoors bedrijf, fokt paarden, wordt dit jaar 65 en denkt aan stoppen met stukadoren, heeee.

Het Pieterpad loopt langs hun boerderij en direct daarna ga je rechtsaf, dichterbij kan niet. Vandaag een totaal andere beleving dan gisteren, veel asfalt, lange recht stukken, maar desondanks wel veel te zien. Maar af en toe gewoon de blik vooruit, even doorzetten. Het lopen ging vandaag prima.










Toch wel direct na de start mooie plekken. De schipbeek.

A

Allemaal mooie kastelen en landhuizen


Ondanks het vele asfalt, is de achterhoek (we zijn nu in Gelderland) bezaaid met dit soort kastelen en landhuizen. Ik zit nu in Vorden en daar barst het er echt van, met daar het grote kasteel Vorden.

De afstand was toch niet lang genoeg dus heb ik nog een uitstapje gemaakt van 2,2 km extra naar de Staringkoepel aan de Berkel. Die moest je wel nog met een zelfbediening pont oversteken.

De graskaas komt eraan, maar erg geïnteresseerd in mij waren de dames niet, ze kijken je met de kont aan of blijven gewoon liggen .












KUNST, wat zou deze vereniging nu doen?


Onderweg nog gezwaaid naar twee dames die op een bult op een bankje zaten te eten en alles te bekijken, veel later kom ik hen nog in het dorp Vorden tegen, twee vriendinnen, de ene uit Leeuwarden en de andere uit Maarsbergen, lopen telkens als ze samen tijd hebben 1 dag, en met het openbaar vervoer naar de startplek, een hele onderneming, maar het kan dus.

Het eerste deel van het Pieterpad zit erop, morgen verder met het tweede deel van Vorden naar Maastricht. Morgen naar Zelhem, en verrassing Ellen wil nog een keer mee, dapper.

Van Vorden naar Laren,

07-08-2020


Vanmorgen vroeg het bed uit, met het openbaar vervoer duurt het bijna 2,5 uur om in Vorden te komen. 1 bus en 3 verschillende treinen. Maar even een kleine consternatie vanmorgen, de logé konijnen Puck en Nijntje zijn ontsnapt uit het hok. Dat ontdekte ik een kwartier voor mijn vertrek. Adie in haar nachtpon mee naar buiten en zoeken naar de konijntjes van Lise en Nina, konijn Puck hadden we snel in het vizier, maar Nijntje zagen we nog nergens. Puck had het naar zijn zin in de tuin in wilde niet echt weer het hok in. Ik moest weg, en Adie heeft later Puck natuurlijk toch in het hok gekregen. Later heeft Adie met de buurvrouw ook Nijntje kunnen vinden en vangen, gelukkig......

Mijn reis liep voorspoedig en rond half tien stond ik op het station van Vorden. Ik kon beginnen aan de volgende 250 km van het Pieterpad. Het weer is goed maar ná twaalven wordt het wat heet, vandaag 33 graden.


Station Vorden.

Vandaag ca 20 Pieterpad lopers tegengekomen, ik had meer verwacht omdat je overal leest en hoort dat er veel mensen nu als alternatieve vakantie het Pieterpad lopen.

Het eerste deel van het pad gaat door de bossen, pas na het Twentekanaal stopt dat, en heb je meer last van de zon.

Weer mooie landhuizen en kastelen, maar dit zelfde kasteel had ik in 2017 ook op de foto gezet. Maar nu met de schaduwrijke laan ervoor.


Het pontje en het bezoeken van deStaringkoepel kon niet i.v.m. Corona. Maar zo bijzonder was dat in 2017 ook niet, zie links.

Als je hier in de Achterhoek,vijftig wordt, dan zal het hele dorp het weten. Daar waar de vijftiger lid van is, plaatst iets bij het huis, de familie geeft een samenvatting, en maakt iedereen zijn eigen Abraham of Sarah. Ik heb dit verschillende keren onderweg gezien.



Het pontje en het bezoeken van de Staringkoepel kon niet i.v.m. Corona. Maar zo bijzonder was dat in 2017 ook niet, zie links.


Ook grappig is om te zien dat de vereniging van winterlezingen niet meer bestaat, er zit nu een bordje op met een potje om 10 cent aan de kinderen te geven, andere tijden!


Onder de zon door, eigenlijk al snel in Laren, mooi op tijd voor de lunch.


Nog een stukje door naar de B&B in Laren voor het opfrismoment. De B&B heet de Monteney, waar die naam vandaan komt weet de eigenaar (Henk) niet, ondanks dat Henk 40 jaar een slagerij heeft gehad in deze regio en in dit huis is geboren. Ik verblijf bij een zeer gezellig echtpaar, gelijk glas koud water, koeling op mijn kamer en nu zit ik in het koele ontbijthuisje mijn blog te maken. Een bonk gastvrijheid van Henk en Joke. Koele drank in de koelkast voor een schappelijk prijsje , wat wil je nog meer? Rechts het ontbijthuisje. (en de bar).


Morgen is mijn plan om naar Hellendoorn te lopen, beetje ver en erg heet. Ik wil wel vroeg vertrekken. Tot Holten weinig bos maar daarna alleen maar bos en even een heideveld over. Als het te gek wordt moet in mijn plan bijstellen.

Etappe 10 Ommen naar Hellendoorn 21 km, 10-04-2017

Met bus en trein naar Ommen om weer een week Pieterpad te gaan lopen, deze week naar Braamt, de 2e etappe van het tweede deel van het Pieterpad. Afgelopen week wel een blessure opgelopen aan de Patella , de pees van het bovenbeen naar het kniegewricht. Met een patellabrace maar proberen.

Om ca. half twaalf was ik in Ommen, gaat perfect met de trein. De route van het Pieterpad loopt langs het station.










Na een warme zondag uitstekend wandelweer, niet koud, niet heet en droog. Nu nog even wennen aan het heuvellandschap, goede training voor de camino.

Ales eerste de Besthemmerberg, voor de scouts onder ons een bekende plek van de vele Scout-inns. Daarna over de Archemerberg 75 meter hoog, de Lemelerberg en de Eelerberg. Vooral bij de Archemerberg mooie uitzichten tot ver. Toch ook hier veel oorlogsherinneringen, op de Besthhemmerberg een Duits kamp en op de Eelerberg een afvuurplaats van Duitse V2 raketten.

De Archemerberg

Monument kamp Erika Besthemeerberg en afvuurplaats V2 op de Eelerberg.

Ondanks de blessure na 21 km goed aangekomen in Hellendooorn met nog een heel bijzondere plek gemaakt door de natuur. Een knots van een steen.










Hellendoorn, mooie B&B, heel grote kamer en WiFi om dit te maken. Morgen naar Holten, en als het goed is loopt Ellen mee, het is maar 16 km.

Van Laren naar Hellendoorn,

08-08-2020

34 graden en ik wil 34 km lopen, zoals ik gisteren al aangaf had ik een noodplan. Maar daar heb ik geen gebruik van gemaakt. Gewoon in de hitte gelopen. Er stond vanmiddag een klein windje, maar stukken pal in de zon. Je merkt wel dat het een voordeel is dat ik van zuid naar noord loop. Ik heb altijd de zon in de rug. Ben vanmorgen al voor achten vertrokken.

het eerste stuk gaat door een groot landgoed, "Landgoed Verwolde" veel bos en nog vroeg dus lekker lopen. In het begin weinig Pieterpad wandelaars gezien, maat later toch wel weer een stuk of twintig.


Lekkere schaduw in het bos


En het huis van de landheer van landgoed Verwolde.

Als je uit de bossen komt...het plekje waar je je leuke aandenken kan kopen, 3 jaar geleden stond er alleen een tafeltje, nu staat er een huisje, waar je ook koffie kan zetten. De activiteiten worden uitgebreid.



Deze richtingaanwijzer hebben ze ook maar gemaakt. Handig om te weten.

Ja en dan kom je op de sallandese heuvelrug, zon en eerst de berg op.





De heide bloeit en de zon schijnt maar het is bloedheet vandaag. Maar mooie uitzichten dat wel. Veel water nodig. Ik had in Holten een tosti gegeten, maar had ook mijn waterflesjes weer helemaal vol moeten maken, het water werd wat kritiek maar ik heb het gered.


De aankomst in Hellendoorn was dan ook hard nodig. Op het terras bestelde ik een Spa rood en een liter Spa blauw. De serveersters snapte er niet van. Of ik ook twee glazen wilde, ja natuurlijk wil ik dat. Ik had wat Spa blauw over en heb eerste de ijsklontjes in mijn waterzak gedaan en daar de Spa blauw bij. Ik moest nog 3,5 km lopen naar mijn B&B. Daar aangekomen ontmoette ik 6 Pieterpad lopers die mij ook onderweg hadden gezien. Het lijkt zowaar op de Camino. Eerst een biertje, en dan douchen, ik was zwart van het stof. We hebben met ze allen bij de B&B gegeten, erg gezellig. Nu zitten we nog na te borrelen, ook gezellig maar ik heb aangegeven dat mijn blog ook af moet, wat lastig met 8 man om mij heen. Geweldige toko hier.


Etappe 9 Hardenberg naar Ommen 21 km, 17-03-2017

De laatste etappe voor deze week, 5 dagen achter elkaar gelopen.

De route loopt veel langs de vecht in het Vechtdal (bergen heb ik niet echt gezien). Hier zie je een aftakking van de Vecht.

Deze dag wel droog maar wat frisser, dus toch de jas maar aan.











Erg mooie boerenschuren gezien met vlechtwerk riet op de gevel.




Een mooie route wel veel asfalt maar dat deed er niets aan af.

De eindbestemming voor deze week gehaald, door de vele bomenkap waren veel paden slecht te belopen, dat heb je in deze tijd van het jaar.

Met de trein weer naar Utrecht en de bus naar Nieuwegein er zitten nu totaal 168 km op.

De week van 10 april weer 6 etappes naar Braamt in Gelderland, net de etappe voor Millingen aan de Rijn. Wil je mee dat kan. De etappe van dinsdag van Hellendoorn naar Holten gaat Ellen al mee (16km)


Van Hellendoorn naar Ommen,

09-08-2020

Even uitgeslapen tot 8 uur. Lekker ontbeten met de andere Pieterpad lopers, op naar Ommen. De dag begon lekker bewolkt wel lekker, omdat ik pas om kwart voor tien vertrokken ben. Direct het bos in in kom je ineens een tafeltje met honing tegen, echt midden in het bos.


Het eerste deel van de tocht was ook wel van de verwennerij, een diepvries met ijsjes, een koffieshop, en dat ging maar door.



In het begin kom ik een man tegen die zijn hond aan het uitlaten was, wordt ik kilometers verder door iemand nageroepen dat ik bij de derde keer moet trakteren. Het was de man van de hond, hij woont in het landelijk gebied, leuk. Maar vandaag is de dag van Lemele en Ommen en van het meewandelen van Marjoke en Nina en het gastvrije onthaal bij mijn zus Gerda en zwager Ton.

Maar eerst nog even de Lemelerberg en de Archnerberg, weer langs de grote steen op de Lemelerberg en dan over het weer inmiddels warme Archenerberg, over weer heidevelden.




Weer wijds uitzicht, en je ziet inmiddels dat de lucht weer blauw wordt, en daarmee weer wat meer hitte. Uit de echte hitte staan er 4 mensen in de schaduw naar mij te zwaaien, Peter, Marjoke, Lise en Nina. Marjoke en Nina willen graag het laatste stuk meelopen over de Besthemmerberg. Al redelijk snel kwamen we een ijscoboer tegen. Nina een heerlijk smurfen ijs. En Marjoke en ik een lekker softijsje.

Het wandelen moet ook verder. Geweldig weer om met een van mijn kleinkinderen te lopen. Nina zorg dat de hekjes opengaan en bij de uitkijktoren wilden de twee dames wel even naar boven. Daar had ik effe geen zin in.



Een aardige klim, maar ik heb een foto van het uitzicht gekregen. Ik sta in beeld te kijken.


Gelukkig waren we daarna redelijk snel bij de grens van Ommen om naar het treinstation van Ommen te lopen. Vandaar gaan we met de trein naar Marienberg waar Ton en Gerda ons ophalen. Maar in de trein miste ik mijn telefoon waarvan ik op mijn iPad kon zien dat die nog op het bankje op het station lag. We waren wat overhaast naar de trein gerend, en ik had Gerda net mijn aankomsttijd gemeld. Peter was nog op de camping en is direct naar het station gereden, en gelukkig daar lag die nog. Uiteindelijk allemaal bij Gerda en Ton, weer gezellig en lekker gegeten. Gerda heeft de kinderen verwent met mooie stiften, kleur-en stickerboeken.


Mijn was is weer gedaan maar nu in de machine. Ik kan morgen weer schoon op pad. Morgen naar Hardenberg, en ik weet niet of het erg warm wordt, maar weer genoeg water mee.




Van Ommen naar Hardenberg

10-08-2020


Je ziet dat de blogs niet meer gelijk lopen met de blogs van het Pieterpad 3 jaar terug. Dat komt omdat ik de etappes anders heb ingedeeld, daarnaast zijn er bij de blogs van 2017 nogal wat foto's en tekst verdwenen. Dat komt omdat ik met het maken van mijn allereerste blogs, en dat waren die, maar een beperkt aantal foto's op mijn site kwijt kon. Dat heb ik redelijk snel aangepast, maar helaas kan ik het verdwenene niet meer terughalen.

Na een overnachting in De Pollen, samen met Ton ontbeten. Ton heeft mij naar Ommen gebracht, na door Gerda uitgezwaaid te zijn. Gelijk het bos in en heel lang in de schaduw gelopen.


Langs de stuifduinen van de Vecht naar het landgoed Junne, een particulier landgoed, tegen de Vecht aan.



Na het landgoed Junne kom je bij de Vecht, met de stuw van Junne, overal hangen aanplakbiljetten, de gemeente of provincie wil dit gaan moderniseren en een nieuw brug daar laten ontstaan, de hele regio wil dat niet en wil het oude behouden. De brug over de stuw kan alleen nog maar licht verkeer hebben.

Naast de stuw zit een werkende vissentrap, zodat de vissen stroomopwaarts kunnen komen.


Het zou echt doodzonde zijn als dit niet in dezelfde staat wordt gerestaureerd.

De route gaat een lang stuk door de boswachterij Hardenberg. Veel fietsers en mountainbikers vandaag, en een gezin met twee kinderen ontmoet en gesproken die als gezin een Pieterpad vakantie hebben. Iedereen zag er vrolijk uit, ze hadden veel lol en er zin in.

En weer geweldig, na de boswachterij het toetjesbankje, in de koelbox yoghurttjes en water. Ik heb een yoghurt genomen, een lepel heb ik zelf in mijn rugzak.


De tocht voert verder door het dorpje Rheeze, een goed bewaard esdorp met een brink, en de schuren bekleed met gevochten stro in sterren. In Rheeze dit keer een stop, heerlijke ijskoude ijskoffie en daarnaast vlierbloembessensiroop, en dat bij een van die mooie boerderijen.

Rond de klok van één uur was ik al bij de grens van Hardenberg, dat viel erg mee, naar het centrum was het nog wel drie kwartier lopen.


Net voor het centrum van Hardenberg zie je over de Vecht de stad Hardenberg liggen, een mooi plaatje.


Hardenberg heeft een levendig stadscentrum, ziet er erg gezellig uit, zo in de zomer. Vandaag mooi veel rusttijd zodat ik morgen nog frisser naar Drenthe kan, naar de stad Coevorden. Het lopen gaat overigens erg goed, dat ondanks de warmte. Ik zit al vanaf 2 uur in mijn B&B rust te houden en met een Radler 0% het blog te maken. De vorige twee dagen heb ik ook wat aangepast op onwaarheden, taalfouten en typefouten.

Wat moet ik vanavond nu doen???




Etappe 8 Coevorden naar Hardenberg 19 km, 16-03-2017

Coevorden na het museum bezoek verlaten en op naar Hardenberg, je verlaat na Coevorden Drenthe om in Overijssel verder te gaan.

Midden op het Pieterpad staat het kunstwerk "Poort van Drenthe" heel toepasselijk voor de hunnebed provincie.

Hardenberg is een meer levendiger stad dan Coervorden, met een theater, met een bioscoop en een groot winkelbestand, liggend aan de Overijsselde Vecht.

Via Gramsbergen gelopen, de Sint Pietersberg is al weer dichterbij. En een mooie brink met meiboom.





In Hardenberg aangekomen over de Vecht in de stad bij het beeld van de Klepperman, waarom die daar staat weet ik niet.













In Coervorden nog even gekeken wat er speelde in de bioscoop van Hardenberg, niet veel maar wel een natuurfilm over Drenthe. Leek mij een leuke afsluiting van die provincie. Gereserveerd, je weet maar nooit. Aangekomen bij de Bios wist de man mijn naam, ik hoefde niets te laten zien. Ik was de enige bezoeker van die film. Privévoorstelling met ook de vraag of ik nog een pauze wilde. Niet gedaan.


Het was desondanks een mooie film over Drenthe. Foto's maken mocht niet maar wie ziet mij???









Van Hardenberg naar Coevorden,

11-08-2020

Wie heeft er wel een wentelteefjes met aardbeien en vanille saus bij het ontbijt gehad, ik vandaag wel. De dag begon dus goed.


Zo rond kwart voor negen weer de rugzak op en op pad gegaan, het viel me op dat Hardenberg nog verlaten was, alles dicht, behalve de horecagelegenheden die waren hun tafeltjes weer coronaproof neer aan het zetten. Ik heb inmiddels al vele malen mijn naam en telefoonnummer moeten opgeven, de nieuwe regel in de horeca sinds gisteren.


Ik verlaat Hardenberg via de fiets-loopbrug over de Vecht, een mooi gezicht, en weer blauwe lucht. Het was nog wel aangenaam omdat de temperatuur nog niet boven de 30 was en het wat waait.


Dat er geen schaduw is op de route is op dit moment van de dag nog niet erg, het is goed lopen. Het is erg stoffig en droog. Mijn benen zijn iedere dag gitzwart van het stof op de paden. De boeren halen grondwater uit de grond en spuiten de grasakkers nog steeds nat. Mooi gezicht zo met die regenboog. Het liefst zou je in de straal gaan staan.


Het eerste plaatsje dat ik tegenkom is Ane, meer een gehucht. Wel goed voor een stop bij een boerderij voor koffie en Spa rood. Ik was niet de enige Pieterpad loper daar er zaten nog twee stellen die het Pieterpad lopen, in het kader van de 1,5 meter hardop pratend naar elkaar over de ervaringen en plannen, erg leuk. Het was maar goed dat ik hier gestopt ben, het volgende plaatsje, Gramsbergen barst van de restaurants maar om half elf er was daar niets open. Fietsers zochten naar een plek om wat te drinken maar we schreeuwden naar elkaar, Gramsbergen slaapt nog. En het is zo een mooi dorpje.


Bij Gramsbergen ben ik ongeveer halverwege voor de tocht naar Coevorden. Maar vanaf Gramsbergen waren de bomen uitverkocht, nagenoeg geen schaduw meer tot net voor Coevorden. De hoed moest echt op en genoeg water drinken. Ik heb zelfs mijn gezicht nog met zonnebrand ingesmeerd omdat ik het voelde branden. En dan bij de sluis Haanderik zigzagt de route om over de brug te komen, en dat zonder bomen. De blauwe lijn is de route.


De sluis Haanderik die gewoon open staat, er is geen hoogteverschil???? Alleen de brug moet open voor boten.


Ook de koeien hebben het warm.


En zo loopt de route.


Gewoon doorzetten, samen met andere Pieterpad lopers elkaar moed inspreken, en doorlopen naar Drenthe. Daar bij de Hunebed poort kom je in Drenthe. Dat heb ik gehaald en nu is het niet meer ver naar Coevorden. Onder de poort loop ik.


Coevorden heeft de bijnaam van Ganzenstad (in het Drenths heet dat Koevern). Sinds het einde van de 18e eeuw werden door de boeren ganzen vetgemest die op een vast tijdstip naar Coevorden werden gedreven: er was dan Ganzenmarkt. Het drijven van de ganzen gebeurde door ganzenhoedsters. Op de markt in Coevorden werden de ganzen verhandeld en de kooplieden die ganzen gekocht hadden verscheepten deze via Rotterdam naar Engeland, waar zij op de kerstdis terecht kwamen. Zo in de loop der jaren kwam hierin wat verandering, de kooplieden gingen zelf naar de boeren en kochten daar de ganzen op. De ganzenmarkt is zo rond 1920 verdwenen. Nu geen ganzenmarkt zoals die in vroegere jaren werd gehouden. Maar een folkloristische markt. Net als vroeger worden er ganzen door de winkelstraten naar de markt gedreven. Dit gebeurd door ganzenhoedsters. Meisjes uit Coevorden en omgeving kunnen zich hiervoor opgeven en uit hun midden wordt ’s morgens een Miss-Ganzenhoedster gekozen. Na de middag drijven ganzenhoedster vanaf zes jaar de ganzen door de winkelstraten naar de markt en uit hun midden wordt de Mini-Miss gekozen. En op de markt staat de Ganzenhoedster.


Vandaag bij een VODF plek (Vrienden op de Fiets) waar het meerendeel wandelaars komen. Jos en Jacqueline doen dit pas sinds 1 juni dit jaar en hun huis staat in het centrum van Coevorden, zelfs op de route van het Pieterpad. Ontvangst met water met ijs en een perenijsje, en even lekker bijpraten. Inmiddels zit ik al een mijn tweede Leffe blond die ik gewoon uit de koelkast kan halen. En dat buiten onder een soort veranda in de schaduw met een ventilator op me gericht. Goed geregeld. Morgen naar Sleen waar ik ook een VODF plekje heb. De route van morgen is ook niet de mooiste. Beide routes rond Coevorden zijn wat minder, dat hoor je van iedereen. Desondanks maak je wat mee en daar gaat het om.



Etappe 7 Sleen naar Coevorden 21 km, 15-03-2017

De dag van de verkiezingen naar Coevorden, staat bekend als een minder mooie route, veel asfalt, maar achteraf vond ik het wel meevallen.

Fietsers met het stembiljet in de hand.

In Daalerveen een klein dorp stond bij een herberg het bordje stembureau, ik dacht die is open tijd voor een uitsmijter, die ik dinsdag niet had gegeten bij Jannie, andere sport dit keer. En samen met de 4 leden van het stembureau en de herbergier heerlijk gegeten, tussendoor stemmers maar dat was mijn zorg niet.

Maar Coervorden maakte de tocht ook weer goed, door het van Heutzpark, het enige deel van de oude vesting wat nog zichtbaar is naar de markt, het beeld van de ganzenhoedster.




Coevorden is wel een stad met veel verval in het centrum, veel lege winkels, erg veel leegstand en verval. Maar in de avond de verkiezingsavond volgen, helaas mijn tv op de kamer deed het niet, geklaagd, andere kamer gekregen dus kunnen volgen.

De volgende dag eerst nog even naar het stedelijk museum van Coevorden geweeest, klein maar leuk, en het geeft de lange geschiedenis van Coevorden weer als toegang naar Groningen waar de bisschop zijn tol kon heffen, vele oorlogen, 4 a 5 maal verwoest maar Coevorden bestaat nog. Leuk, dit was een aanrader van de B&B eigenaresse in Sleen.

Van Coevorden naar Sleen,

12-08-2020

Jos heeft vanmorgen twee gebakken eitjes voor mij gemaakt bij het ontbijt, ik had weer niets te klagen. Al om 8 uur ontbeten het wordt weer een wellness dagje: sauna door het zweten, scrub door zand en zout, zonne-kuurtje onderweg, veel water drinken want dat is gezond. Maar de dag van vandaag is ook een saaie dag, 95 % van de route gaat over asfalt. Ik herinner me van 3 jaar geleden dat dit de saaiste route was, toen liep ik wel in de staart van de winter, kale bomen en lege landerijen. Vanuit Coevorden kom je al redelijk snel bij vakantiepark Huttenheugte en Plopsa Indoor.


Maar als ik hier met mijn rug naar toe sta, dan zie ik een natuurgebied, dat ben ik maar ingedoken, leek mij beter.


Dit was een stuk van ca 1 km, daarna nog twee woeste stukken door onkruid en verder asfalt. Omdat de route enigszins saai is heb ik wel onthouden wat ik ruim 3 jaar geleden heb gezien. Snel na dit schelpenpad kom je bij het Joodse kerkhof van Dalen, toch een plekje van rust. Een grote grafheuvel met maar één steen van iemand die daar nog in 2003 is begraven, ervoor een gedenkmonument van de overleden Joden uit Dalen in de tweede Wereldoorlog. Daarop de karakteristieke steentjes wat je altijd op joodse graven ziet.


Soms in de schaduw van bomen over het asfalt, en soms (vaak) in de zon. Maar in Dalerveen elke keer bordjes met koffie en WC in de Hoofdstraat. Eerst op de hoek twee jonge meiden gesproken die naar Maastricht lopen, slapen bij VODF of B&B maar hebben weinig gereserveerd. In Sleen hadden zo ook pech, geen slaapplek te krijgen, uiteindelijk een plek 3 km buiten Sleen gevonden, ja of dat nou fijn is? In Dalerveen gestopt bij het bordje koffie en WC, 2 jonge jongens met hun vakantiebaantje achter een kist, en papa in de buurt. Watertje, koffie en een heerlijke aardbeien mix, die papa even speciaal moest maken, het was pas half elf. Maar heerlijk was dat, ik kan weer verder over het asfalt.


De wellness activiteiten werden steeds heviger, even dacht ik dat ik een waas voor mijn ogen had, ik ben in Drenthe, niet in Limburg bij Grubbenhorst en zie doorgeschoten asperges staan, nee het was geen waas het was echt.


Om de dag niet 100% asfalt te laten voelen, hebben de Pieterpad uitzetters een alternatief pad over een krap 300 meter bedacht, hoog gras, bramen en brandnetels.ik heb mij er goed doorheen kunnen wurmen, zonder steken van wat dan ook. En net voor Sleen is er nog een stukje graspad met niet zo hoog.


Al om half twee liep ik Sleen binnen, mijn water had ik op de helft van de tocht op een camping ververst waar ik ook nog een spa'tje heb gedronken, ik had vandaag redelijk koel water bij me. Sleen ligt aan de oude Heirweg van Groningen naar Coevorden, de snelweg uit die tijd. De oudste bewoning in Sleen is dan ook van ca. 4500 jaar geleden. Sleen is nu een mooi Brinkdorp met monumentale boerderijen en naast de Brink de kerk. Binnen in de kerk was het heerlijk koel.


In Sleen zie ik nu concurrentie van de Pieterpad poppetjes die je kan kopen tussen Laren en Holten, hier zijn ze wel voor de helft van de prijs, maar is de opbrengst niet voor het KWF. Ik heb er al twee, één gekocht in 2017 en één in 2020, genoeg. En de kopjes zijn hier niet zo mooi en allemaal hetzelfde.


Morgen gaat de tocht naar Schoonloo, zelfs iets verder op de route, waar ik mijn overnachtingsplek heb. Genoeg water mee want tot aan Schoonloo is er geen horeca of zoiets. In Sleen zit een AH, waar ik morgen vroeg koud water ga kopen om in mijn bidons en waterzak te doen. Wat te smikkelen en dan moet het goed komen. Morgen gaat 95 % van de tocht door het bos in de schaduw. Misschien wat regen maar dat zal de pret niet drukken.

Etappe 6 Schoonloo naar Sleen 24 km, 14-03-2017

Lekker ontbeten met zijn vieren in de woonkamer van de boer en boerin en weer op pad, vandaag een lange tocht voor de boeg. Het bijzondere van vandaag is dat deze tocht 95% door de bossen liep. Alleen bomen, hei, waters en veel natuur met Schotse Hooglanders als grazers.

En weer zon


En dan kom je langs het monument voor de bedenkers van het Pieterpad, Toos Goorhuis heeft met haar vriendin Bertje Jens deze tocht uitgezet en natuurlijk gelopen. Daarna aangeboden ana het NIVON om dit pad als LAW route te bestempelen. Die waren nog niet tevreden en ze moesten ook de Zuid-Noord route lopen en beschrijven. Pas toen werd dit pad officieel als langste LAW pad van Nederland erkent.Het monument met als titel "blick in den Stein" staat op een grote open vlakte.



Op naar Sleen, een schitterend boerderij dorp, maar met een AH, Gall en Gall en 6 restaurants. De dag voor de tweede kamer verkiezingen, aan alle lantaarnpalen VVD posters, dat wil wat zeggen over dit dorp. En wat geweldig als je het dorp inloopt kom je bij het kleinste café, niet aan de haven maar in Sleen, zelfbediening, koffie, thee, fris, koek en doe het geld maar in het open geldkistje. Koffiekopje uitzoeken en als je het mooi vindt koop jet het voor € 1.


Maar net op dinsdag zijn er 5 van de 6 restauarnts gesloten dus op naar de Italiaan, overigens heerlijk gegeten. Daar ontmoette ik een vrouw die in een andere B&B zat en 2 dagen van Zuid naar Noord liep. Gezellg bijgepraat. Ik had een B&B zo luxe, een knots van een kamer en een ontbijt, super. En dit in een van de mooiste boerderijen midden in het dorp. De dag van de verkiezingen voor de tweede kamer, de eigenaresse gaf mij nog aan dat ze hoopte dat Rutte verder kon!!!

Vertrokken voor de tocht naar Coevorden, en midden in het dorp kwam ik mijn gesprekspartner van gisteren nog tegen die ook vertrok we hebben elkaar nog even uitgezwaaid.


Van Sleen naar Schoonloo,

13-08-2020


Vandaag de dag dat we een zoon hebben van 43 jaar, Peter gefeliciteerd.

Vandaag gaat de tocht naar Schoonloo, ca. 25 km, voornamelijk door het bos, zoals al aangegeven geen enkel rustpunt of watertappunt op deze route. Bij Appie een 1,5 literfles water gekocht en daar mee mijn waterzak gevuld, past er precies in. Nog 1,6 liter in mijn bidons, dan moet het toch lukken. Het weer is weer warm ca. 32 graden, en zon, maar omdat de route vandaag door de bossen gaat heb je daar niet veel last van. Dat hebben wel de beesten en de natuur.

de Galloways koeien


De mieren


De schapen


En de natuur, de ven is bijna leeg.


De Pieterpad lopers gaan gewoon door, gezien de drukte vandaag op het pad, zoveel ben ik er nog niet tegengekomen. Ik kwam een echtpaar tegen dat vanmorgen om 6 uur vanuit Schoonloo was vertrokken. Zij zitten op dezelfde camping waar ik nu ook zit. Om 14 uur was ik in Schoonloo en zij stapten daar net uit de bus vanuit Sleen. Vroeg vertrekken is echt niet nodig.

Het kleine café met de koffiekopjes was er nog in Sleen. Precies hetzelfde als 3 jaar terug.


De eerste 3 km loop je door akkerbouw gebied, met voederbieten, mais en aardappelen ( het graan is al geoogst) De rooi van de aardappel is nu begonnen. Langs mijn route was een boer bezig met een zeer geavanceerde machine. Het is warm en zeer droog, er kwam me een zandstof wolk vanaf, dat wil je niet weten, ik had mij gedoucht voor vertrek, maar de stofwolk kon ik onmogelijk ontwijken, pech.


De bossen in, het was daar gewoon lekker. Het Sleenerzand was heel lang geleden een bewoond gebied, dat kun je je niet voorstellen. Wat er nog is, is de Galgheuvel waar mensen werden terechtgesteld, ja ik geloof het maar omdat het op het bord staat.

Op een bankje achter deze heuvel heb ik met Adie zitten bellen op een lekkere koele plek



Over bomen valt niet iedere keer veel te vertellen, maar niet veel foto's van die bomen gemaakt. De tocht voert langs verschillende heidevelden waar ik niet overheen hoef en in de schaduw kan blijven. Ook kom ik weer langs het monument van de bedenkers van het Pieterpad.


Het Pieterpad bankje is inmiddels 3 jaar oud, het was in 2017 net nieuw. De afstanden kloppen niet meer, omdat het Pieterpad regelmatig verlegd wordt naar mooiere plekken, en wordt daarmee steeds wat langer, inmiddels is het op 3 km na 500 km. Het bankje toch even vereeuwigd met mijn rugzak erop.


Ik wilde even wat gaan drinken bij mijn favoriete herberg in Schoonloo van de vorige keer, maar dat viel nu tegen, ik heb twintig minuten aan tafel gezeten en nog steeds was mijn bestelling niet opgenomen, barst dan maar, rugzak weer op en 2 km verder gelopen naar de camping de Warme Bossen, toepasselijker kan de naam niet zijn in deze hittegolf. Maar daar kreeg ik direct te drinken, poeh...

Op de camping beschik ik over een mooie wagen met opgemaakt bed en zelfs TV. Vandaag direct weer de was gedaan dan ben ik er bijna vanaf, nog één keer een set van de dag wassen, en dan haal ik schoon het eindpunt Pieterburen. Vanavond kan ik lekker eten op de camping en hoef dus niet meer weg.


Morgen gaat de tocht niet naar Rolde maar naar Gasteren, net voorbij de zandvlakte van het baloërveld, daar morgen meer over. Inmiddels zit ik al wel 2 km op de route, dat scheelt. De camping regelt ook ontbijt voor mij. Morgen zou een natte dag kunnen worden, afwachten.


Etappe 5 Rolde naar Schoonloo 18 km, 13-03-2017

Met het openbaar vervoer naar Rolde, trein naar Assen en bus naar Rolde, ging perfect. In Rolde weer op de Brink uitgestapt en het Pieterpad opgezocht. Hier loop je een lang stuk over een trace van een oude spoorlijn. Rolde is het dorp van Bartje, maar bruine bonen heb ik hier niet gegeten.















Dit zal een week met veel mooi weer worden, geen regen en veel zon, heerlijk. Rolde uit en de bossen in naar Schoonloo, geen wandelaars onderweg gezien.

Onderweg kom je telkens van deze mooie banken tegen, op één lag een man te slapen, hondje mee en rugzak ernaast, dat gaat mij iets te ver. Maar Sint Pietersberg nog maar 402 km.









Aangekomen in Schoonloo, een plaats met 2 herbergen, maar even wat gaan drinken bij Hegeman de enige die die dag open was, Spa'tje en koffie. En zowaar hier ontmoette ik 3 lopers, maar die liepen van Zuid naar Noord, de eigenaresse van de herberg had het Pieterpad ook gelopen. Uitgebreid haar fotoboek bekeken. De 3 andere wandelaars en ik sliepen in dezelfde B&B en na ons opgefrist te hebben zijn we gaan eten in dezelfde herberg.


Van Schoonloo via Rolde naar Gasteren,

14-08-2020

Wat heb ik goed geslapen vannacht, in mijn hutje, lekker koel en een goed bed. Een camping heeft toch ook wat. Gisteren daar lekker gegeten, een nasi maaltijd, met saté en als watertje een Erdinger weissbier. Het alternatief was iets met friet, daarom dit genomen. Nog 5 Pieterpad lopers zaten daar te eten, weer andere dan het stel wat ik gisteren onderweg tegenkwam. Een man van net 30 moest helaas opgeven, zijn tenen waren alleen nog maar bedekt met blaren. Na lekker ontbeten te hebben, ook samen, op veilige afstand, dat kan ook op deze camping. Om negen uur ben ik vertrokken naar het dorp van Bartje, Rolde. In Schoonloo heeft het niet geregend, het rommelde wel in de verte. Ook overdag heb ik geen regen gehad. Nu ik in Gasteren voor mijn B&B dit blog zit te schrijven hoor je het weer in de verte rommelen.

Een groot voordeel vandaag dat er nagenoeg geen zon op je kop staat, maar zweten, twee keer zo erg als met zon, alles wat ik aanhad was nat van het zweet. Daar heb je met wandelen geen last van. Hieronder de bewolkte lucht van vandaag.


De route van Schoonloo naar Rolde is een mooie route, je loopt wisselend door bos, heidevelden en langs de akkerbouwers. En wat is die heide overal mooi, het is precies de tijd dat de Ericahei in bloei staat, prachtig gezicht iedere keer.


Voor mijn gevoel was ik al snel in Rolde, ca. half een, tijd voor een bezoekje aan het grootste hunebed van Nederland, en tijd voor wat te eten en te drinken.



Bij dit Hunebed ben ik met Adie ook geweest een paar jaar terug met onze reis naar Bourtange. Na de hap en drinken kon ik op pad om de overtocht te maken over het Balloërveld. Het Balloërveld is een heideveld in de gemeente Aa en Hunze. Het heideveld is gelegen tussen Gasteren, Rolde en Loon. De heide- en vergraste heidebegroeing wordt afgewisseld met veenmeertjes, dennenbos en her en der kleine zandverstuivingen. Op het Balloërveld zijn naast de grote zand- en heidevlaktes, ook grafheuvels en middeleeuwse karresporen te zien. Als je hier wandelt, dan ben je even in een andere wereld. Als je vanuit Rolde het Balloërveld oploopt komt er eerst een groot baken voor het Pieterpad.


Ik wijs de kant op die ik moet gaan lopen. Het is ruim 4 km waarvan veel door mul zand, maar mooi dat het er is.


Maar liefst 400 Drentse heideschapen telt de schaapskudde van het Balloërveld. Dat maakt deze kudde direct de grootste van Drenthe. En laat mijn pad ook het pad van de kudde kruisen, en inderdaad heel veel schapen links rechts en voor me.


Na het Balloërveld ben ik snel in Gasteren, mijn stopplaats voor vandaag. Ik heb hier een B&B bij een boerderij. De kamers zijn zeer netjes evenals de badkamer. Ik kreeg wel een uitleg als bij dat TV programma bed en breakfast van MAX. Wat overdreven, maar een sympathieke vrouw. Ze kwam me net vragen of ik soms zin in een koud biertje had, je ziet dat is toch weer top. Ze heeft er nog 4 voor mij in de koelkast gezet. De kleren zijn niet van de was maar moeten eerst drogen voor dat ik ze bij de vuile was doe.


Het is nog maar ca. 60 km naar Pieterburen. Morgen ongeeer 20 km via Zuidlaren naar Glimmen. Dat is maar 10 km voor Groningen, ik maak er zondag een dagje Groningen van.

Etappe 4 Zuidlaren naar Rolde 18 km, 02-02-2017

Na weer een lekker ontbijt in een B&B in Zuidlaren en weer uitgerust op weg gegaan naar Rolde, de eindbestemming voor deze week. in Zuidlaren heb je maar liefst 3 brinken die eigenlijk tegen elkaar aanliggen, bekend van de grote paardenmarkt.

De paarden markt










Nu erg stil maar het zal in de zomer hier wel behoorlijk druk zijn. Veel restaurants, dus je komt niets te kort.

Na Zuidlaren uitgelopen te hebben loop je dwars over het inmens grote terrein van Psychiatrisch centrum Denneoord, een oase van rust (in ieder geval buiten)

Mooie natuur maar niemand gesproken, het was schijbaar geen wandeldag. Maar mooie paden, veel natuur, en al meer op het Pieterpad gericht. Je ziet steeds meer bakens en bordjes van het Pieterpad. Wel blijven speuren naar de roodwitte aanwijzingen voor de route en bij twijfel het boek raadplegen, dat is het advies.

In Rolde aangekomen de bushalte opgezocht en met de bus naar station Assen en met de auto weer naar huis.

De eerste 4 etappes zitten erop, 71 km.


Gasteren via Zuidlaren naar Glimmen,

15-08-2020

Vanmorgen kreeg ik de verrassingsmand, zoals mij werd verteld, door Corona gaat dat allemaal wat anders dan gebruikelijk. Maar in de mand, yoghurt met verse vruchten, warme broodjes, kaas en worst, jus d'orange etc. Was weer keurig geregeld. Voor vandaag staat Glimmen op het programma, weer een mooie tocht onder een grotendeels bewolkte hemel. Weer geen regen gehad, als dat zo zondag en maandag blijft dan gaat het helemaal goed. Het mooie rietgedekte boerderijendorpje Gasteren verlaten via het pannenkoekenrestaurant waar ik gisteren gegeten heb. Ik bestelde daar een hartige pannenkoek met ham, spek etc. De ham en spek waren blokjes en tot overmaat van ramp hadden ze een raster van curry over de pannenkoek gemaakt. Je proeft dan alleen nog maar curry, erg jammer en niet echt lekker. Ik heb ze dat ook aangegeven, maar ja daar doe je dan niets meer mee. Dus kom je in Gasteren bij restaurant Brinkzicht, niet de pannenkoek Brinkzicht bestellen. Hieronder nog even een foto van het restaurant in ruste om 9 uur vanmorgen.


Het was heiig toen ik vertrok, de relatieve vochtigheid ligt hoog dat merk je met wandelen. De tocht leidt al snel naar de Gasterense Duinen, weer door een mooi natuurgebied met heide, Schotse Hooglanders, vennen en een hunebed. Wat ben ik inmiddels veel heidevelden tegengekomen in Overijssel en Drenthe, en ook het begin van de provincie Groningen naar Glimmen kent heidevelden (de Hondsrug). Het gaat in deze tijd nooit vervelen, weer een plaatje.


En de Schotse Hooglanders.


Zuidlaren is op de helft van de route, je loopt eerst door het dorp Dennenoord, een onderdeel van de canon van Nederland.

Dennenoord werd op het eind van de 19e eeuw aangelegd ten behoeve van een gesticht van de Vereeniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen en Zenuwlijders in Nederland. De vereniging kocht een dennenbos bij Zuidlaren en opende daar in 1895 een eerste gesticht, dat aanvankelijk bestond uit vier paviljoens, maar gaandeweg uitgroeide tot een centrum met achttien paviljoens. In het gesticht werden patiënten verpleegd, die gedwongen waren opgenomen.

Het is een heel mooi en bijzonder dorp, de behandelingen zullen niet meer als vroeger zijn, er fietsen patiënten gewoon rond, een beetje apart, een man met de cowboyachtig pak aan met een groen waterpistooltje in zijn handen, je ziet hem genieten. Op mijn vorige trip had ik een gedicht gefotografeerd, er staan er 17 op het terrein, nu heb ik het gedicht onder de treurboom gefotografeerd, het is een treurberk.



Wat ook indruk maakt is het beeld dat herinnert aan de oorlog, 528 patiënten werden afgevoerd naar Franeker, 56 patiënten kwamen niet meer terug.


De tocht gaat door naar de grote Brinken van Zuidlaren, bekent van de jaarlijkse paardenmarkt, het beeld staat er nog en mooi tijd voor een eenvoudige lunch (een lekkere bal met twee boterhammen) met koffie en een spa'tje.


Nog ca. 10 km naar Glimmen, ook weer een mooie route over een voormalig militair oefenterrein Appèlbergen, nu een mooi natuurgebied met ook wat heide. De route leidt naar de Spoorbrug Onnen, een ijzeren vakwerkbrug uit 1920 over de spoorlijn naar Groningen. Deze brug heeft onderhoud nodig en wordt vanaf maandag 17 augustus ook afgesloten voor wandelaars. Je kan dan tijdelijk niet meer door het natuurgebied Appèlbergen lopen. Net op tijd die route gehad.


Vandaag ook weer veel ontmoetingen met Pieterpad lopers gehad, ieder zijn eigen verhaal. Ik sprak twee vrouwen die zelfs bagagetransport hadden geregeld, dat schijnt voor het Pieterpad ook te kunnen. Wil je zonder rugzak lopen dan is dit misschien wat, je moet wel natuurlijk je water en eten meenemen. Vandaag waren er heel veel rust plekken. Morgen naar Groningen, een dagje met maar 10 km wandelen. Ga het Gronings museum bezoeken en zie verder wel. Ik heb om 12 uur al een bloktijd gereserveerd. De eigenaar van de B&B Glimmen, waar ik nu zit, nodigde mij uit om naar zijn kroeg te komen in Groningen.

De links naar alle dagen

Etappe 3 Groningen naar Zuidlaren 21 km, 01-02-2017

Een mooie dag, de kou was weg, en de zon kwam erdoor. De jas kon uit en de zweetdoek in de zak. De omgeving werd totaal anders geen vlak land maar echt natuur.








De paden werden ook "Pieterpaden" met veel minder asfalt. In Groningen nog wel een mooie ervaring in het Jeugdhotel Simplon aan het Boterdiep, eenvoudig, veel reizigers en ik voelde me als 64 jarige daar best wel thuis. Net buiten Groningen wel een half uur met een man gelopen die gewerkt had bij het UWV, maar door reorganisatie op straat kwam. Beviel hem best met zijn 59 jaar. En zo hebben we onze ervaringen uitgewisseld. Nog in de provincie Groningen de eerste Hunebedden gezien.


Glimmen naar Groningen,

16-08-2020

Het einde nadert weer, nog vandaag en morgen lopen. In Glimmen goed geslapen. Het was wel fijn dat het zondag is, de Rijksstraatweg die voor de B&B loopt bleef lang rustig. Eten in Glimmen was niet gemakkelijk, er zijn twee restaurants, de ene zat vol op zaterdag en de andere had ruimte, maar weer een pannenkoekenrestaurant. Gelukkig hadden ze ook een "normale" kaart en werd het geen pannenkoek. Van de eigenaar van de B&B mocht ik zijn fiets lenen, het restaurant zat nog wel 1,2 km weg. De ervaring was in ieder geval beter dan gisteren.

Na het ontbijt om 9 uur vertrokken naar Groningen. Bewolkt met af en toe wat zon, maar heel erg klam door de hoge vochtigheid in de lucht. Weer geen regen gehad. Wat mij opvalt dat er nog heel veel woningen alleen maar via zandwegen te bereiken zijn, echt heel veel. Je ziet vaker in het Nederland zandwegen maar vaak zonder veel woningen.


Vandaag weer veel Pieterpad lopers op het pad, het is weekend. Je komt nu steeds mensen tegen die net begonnen zijn 1 a 2 dagen geleden. De echt mooie stukken moeten ze nog lopen.

Even lekker doorgestapt naar Groningen, ik wilde daar voor 12 uur zijn, ja zelf nu even tijdsdruk. Het was ook iets meer lopen dan ik dacht, ca. 13,5 km. Het station van de minder mooie kant gefotografeerd kwam ik dan ook net voor twaalven tegen.

Het Groninger Museum ligt daar vlak bij. Ik wil graag de tentoonstelling Mondo Mendini bezoeken, dat kan nog tot eind van de maand. Vijfentwintig jaar na de opening van het door hem ontworpen Groninger Museumgebouw heeft Alessandro Mendini (1931-2019) alle ruimte gekregen om zijn droomtentoonstelling te realiseren. Kort voor zijn overlijden vorig jaar selecteerde de grand old man van het Italiaanse design niet alleen tientallen van zijn eigen revolutionaire ontwerpen, maar ook werk van vele andere kunstenaars en ontwerpers. Als geen ander huldigde Mendini het principe van samenwerking tussen creatieve geesten en zag hij het belang van de fantasie. Mondo Mendini is een kleurrijke, visueel overweldigende mix van beeldende kunst, design en architectuur.

Indirect heb ik wat te maken gehad met de bouw van het museum, dat geeft altijd wat meer interesse in het mooie bijzondere gebouw, dat overigens niet alleen door Mendine is ontworpen. Het mooist in het gebouw is de Mendine trap, waarover je het museum binnen gaat. Mendini werkte heel veel met mozaïeken, zo ook bij deze trap. De treden laat ik bewust niet zien, die meanderen er doorheen.


Mendini zet ik zelf in een rijtje van Gaudí, Hundertwasser en Niki de Saint Phalla, allen niet van rechte lijnen fantasievol en kleurig. Natuurlijk hieronder nog wat werk van Mendini.


Kandissi, 1978, is van het Gronings Museum.


Visage archaïsme, 2002. Handgesneden goud mozaïek.


Piazza de Bevedere, Moleto, ,1993


Dit object heeft niets met Mendini te maken, een juwelier, Frans Brugmans in Groningen, had jaren de Martinitoren in zijn etalage staan, 94 cm hoog en 5,4 kg zilver. Hier staat die op de zilverberg collectie van het museum. De echte toren is 94 meter hoog.


Ik heb natuurlijk veel mer gezien en gefotografeerd in het Gronings museum, maar teveel voor dit blog.

Ik zit vandaag in de Prinsenstraat in Groningen, pal bij het centrum, een oude smederij omgebouwd tot B&B, waar je echt niet meer van de smederij ziet. Maar perfect, begane grond, woonkamer met keuken, slaapkamer met airco en een prachtige badkamer. Net even het slot van de formule 1 zitten kijken. Ik ben ook even Groningen stad doorgekruist, maar het is zo benauwd en plak buiten, dat ik later nog maar een keer ga. Ja, morgen de finish in Pieterburen, eerlijk, als het te ver wordt neem ik in Winsum de bus naar Pieterburen en loop dinsdag van Pieterburen naar Winsum. Daar moet ik sowieso naar toe voor de trein naar Groningen. Uiteindelijk 100 % lopen, zal ik het Pieterpad.



Etappe 2 Winsum naar Groningen 20 km, 31-01-2017

Heerlijk geslapen in een B&B met een zeer uitgebreid ontbijt.

En wat een vervelende dag, althans een zeer koude wind, vlak land, veel over asfalt, niet de mooiste etappe. Wat was ik blij in Groningen aan te komen eindelijk een bak koffie, daar was ik aan toe. Omdat ik in een ruk heb doorgelopen was ik al om 13 uur in Groningen, erg vroeg voor mijn slaapplek. Gelukkig kon ik op tijd al terecht op mijn kamer en was ik om 15:30 uur weer fris, warm en vrolijk. Groningen is een gezellige stad, nog even goed het mooie station bestudeerd en het Groninger museum. Helaas was dat nog maar drie kwartier open dus alleen de shop bezocht. Darana lekker gegeten bij de Drie Gezusteres op de Grote Markt en toen nog een film gepakt.Demain Tou Commence, komisch en mooi om de avond door te komen.


Groningen naar Pieterburen,

17-08-2020

Ta,ta,ta, de laatste dag Pieterpad zuid-noord, nog effe 31,4 km naar Pieterburen. Ik heb geen gebruik gemaakt van mijn noodplan en ben helemaal naar Pieterburen gehuppeld. Vanmorgen om klokslag 8 uur mijn ontbijt bij AH gehaald en op de Grote Markt op een bankje zitten eten. Het was weer droog, ik kan zien dat het vannacht geregend heeft maar daar heb ik niets van meegemaakt. De tocht naar Pieterburen geen drup regen gehad. Vandaag kwam ik best veel Pieterpad lopers tegen. Grappig ze beginnen allemaal aan hun eerste of tweede dag van hun Pieterpad ervaring. Verschillende wandelaars gesproken, allemaal wat aarzelend, hoe vindt je de weg, hoe gaat het lopen etc. Zo zal ik ook wel ooit begonnen zijn.

Het was vanmorgen nog erg rustig op de Grote Markt maar niet stil, bladblazers, veegwagens etc. Je bent echt in een grote stad.


Voorbij het centrum begin je weer rust te ervaren, de tocht gaat eerst door het grote Noorderpark. Uiteindelijk verlaat je Groningen langs de campus van de universiteit, veel gebouwen net als in Utrecht, de Uithof, tegenwoordig Sience Center Utrecht. Een plaatje uit het Noorderpark.


Groningen uit, dan kom je al snel bij de Paddestoelterbrug, in 2018 aangevaren en vernield. 3 jaar geleden liep ik over die brug, want dat is de route. Helaas de brug is nog steeds niet hersteld en moet je een brug 1 km verder over. Daar is een redelijk nieuwe brug, breed voor de scheepvaart, in vergelijking met de zeer smalle doorvaart van de Paddestoelsterbrug.



Het zijn wat meer meters maar op zich geen slecht pad.

De omgeving is totaal anders dan onder Groningen, geen heide, geen zandwegen, geen bossen, alleen maar vlak land. Je krijgt echt het gevoel, ik loop naar het eind van de wereld. Dat heeft ook wel wat, zo een aankomst naar het eind, totaal anders dan een aankomst in Maastricht.



Om ongeveer kwart voor een kwam ik aan in Winsum, een erg mooi plaatsje en tijd voor een lunch. Ik loop door de dorpsstraat en wordt er op gewezen dat daar het Pieterpad loopt. Ik gaf hem aan dat ik eerst wat wilde eten en drinken, dat vond hij een goed idee. Teruglopend zat hij nog steeds op zijn rollator in de deuropening. Het is Jan, inmiddels met pensioen en in het werkzame leven eigenaar van een groothandel in groenten. Jan is op 4 september 1952 geboren, dus ca. 3 weken jonger dan ik, wandelen doet hij echt niet. Hij komt zijn dag onder andere door met Pieterpadders de weg te wijzen. Ik mocht hem op de foto zetten met voor het raam een foto door bekenden gemaakt van zijn pensioen.


Jan heeft mij de juiste weg gewezen, waar ik langs een bekend versje liep. Die Jantje toch, wat een nette jongen.


Nu nog even 11 km door naar Pieterburen, als je naar het eind loopt ga je je voeten voelen, als morgen het eind was zou dat morgen zijn. De moed erin houden en gewoon doorgaan, nog steeds veel nieuwe Pieterpad lopers ontmoet, alleen of met zijn tweeën of een grotere groep van meestal vrouwen. Allemaal met het Pieterpad boekje in de hand. Ik kom bij het bruggetje ca 1 km voor Pieterburen dat iedere loper fotografeerd. Je begint net en dit is het eerste bijzondere element op de route.


En daar is die dan de Petruskerk in Pieterburen, Petrus en Pieter is hetzelfde,


bijna het eindpunt, want dat is bij een groot commercieel centrum, Waddenweelde, hotel, eten en drinken, wadlopen, start eindpunt Pieterpad etc. 3 jaar terug was ik hier eind januari, in de winter, het was erg koud en echt open was er niets.

Ik ben weer een ervaring rijker, in 24 dagen weer Nederland wandelend door gecrost van Noord naar Zuid. In de zomer heb je in iedere geval veel meer ontmoetingen met andere Pieterpad lopers. Het was weer heerlijk om te doen. Ik hoop mijn wandeling naar Rome ook nog te kunnen afronden, het is totaal mog wel 800 km. Corona moet dan wel onder controle zijn. Wil iemand een keer een of meerdere etappes van het Pieterpad willen lopen? Je kan mij altijd bellen om eventueel een stuk samen te lopen. Het Pieterpad is wel iets meer dan wat op het bord staat, het is inmiddels bijna 500 km.


Ik zit dit blog lekker met een biertje erbij op het terras te schrijven, nog een nachtje hier en morgen weer naar Nieuwegein. Helaas is het zeehondencentrum gesloten, dat had ik morgen wel even heen gewild.




Etappe 1 Pieterburen naar Winsum 12 km, 30-01-2017

Vandaag een korte wandeling om te starten. De start was ook pas om 15:00 uur, omdat ik pas om 12 uur uit Utrecht ben vertrokken. Met de auto naar Assen en met trein en bus naar Pieterburen. Eeen tocht door vlak land. Even zoeken in Pieterburen, geen kip te bekennen, waar moet ik heen. Gelukkig twee mannen zand aan het kruien die aangaven dat ik bij de Petruskerk stond ook wel de Pieterskerk genoemd en dat is de start plek.





Pieterburen,

18-08-2020

Cras